24 Ιουλ 2014

Ο Πρόεδρος που παρατηρούσε αμέριμνος τη συνταγματική εκτροπή


ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ: Η κρίση έφερε υποχώρηση της δημοκρατίας
Απολογητικός εμφανίσθηκε ο Πρόεδρος, Κάρολος Παπούλιας στο μήνυμά του για την επέτειο της συμπλήρωσης 40 χρόνων από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας:
«Η επέτειος αποκατάστασης της Δημοκρατίας στη χώρα μας είναι πάντα έναυσμα για σκέψεις που συνδέονται με το συλλογικό μας αυτοσεβασμό και με όσα παραδίδουμε στη νέα γενιά και στην επόμενη.

Έχουμε μια διαρκώς εκκρεμή οφειλή προς όσους αγωνίστηκαν για να πέσει η χούντα. Καμία τιμή δεν είναι αρκετή και δεν υπάρχουν λόγια που να μπορούν να εκφράσουν την αναγκαία ευγνωμοσύνη. Πιο πολύ αισθάνεται κανείς, αν αισθάνεται, παρά μιλάει για την προσφορά αυτών των ανθρώπων που πάλεψαν για τη δημοκρατία.
Το βλέμμα μας είναι στραμμένο στην Κύπρο που παραμένει διχοτομημένη μετά από σαράντα χρόνια και χτυπημένη σήμερα από μια άλλη κρίση, την οποία αντιμετωπίζει με αποφασιστικότητα και αποτελεσματικότητα και η οποία δεν αγγίζει ούτε πρόκειται να αγγίξει τη διαχείριση της εθνικής υπόθεσης.

Έχουν περάσει τέσσερις ολόκληρες δεκαετίες από τα γεγονότα του 1974 και η συγκυρία προσφέρεται ή και επιβάλλει προβληματισμούς που συνδέονται με τη λειτουργία του πολιτεύματος.
Η κρίση έφερε υποχώρηση της δημοκρατίας και αυτή είναι ίσως η δραματικότερη παρενέργεια της οικονομικής περιπέτειας. Η ποιότητα του κοινοβουλευτισμού, της αντιπαράθεσης μεταξύ κομμάτων, του πολιτικού διαλόγου, του τρόπου λήψης των αποφάσεων της εκτελεστικής εξουσίας τραυματίστηκε βαρύτατα. Και όλα αυτά, ενώ απέκτησε δυνάμεις, για πρώτη φορά στα ελληνικά χρονικά, ένα νεοναζιστικό μόρφωμα που κηρύττει το μίσος και τον αλληλοσπαραγμό. Μπορεί κανείς να επιχειρήσει πολλές ερμηνείες γι’ αυτό το φαινόμενο, που δεν μας τιμά ως χώρα και ως λαό, όμως η ουσία είναι ότι η δημοκρατία υπέστη πολλαπλά χτυπήματα.

Προσωπικά, δέχθηκα αρκετές φορές κριτική για τις υπογραφές που έβαλα. Το Σύνταγμα οριοθετεί σαφώς τις αρμοδιότητες του Προέδρου της Δημοκρατίας και ήταν συνειδητή η απόφασή μου να σεβαστώ το Σύνταγμα, που έχει πολύ ταλαιπωρηθεί τα τελευταία χρόνια, και να μην παραβιάσω τη θεσμική τάξη, προκαλώντας πολιτικές εντυπώσεις ή και πολιτική κρίση, μόνο και μόνο για να αποφύγω το πολιτικό κόστος.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η ανάκτηση της οικονομικής αυτοδυναμίας είναι αναγκαία συνθήκη για την επούλωση των τραυμάτων της ελληνικής κοινωνίας αλλά και για τη βελτίωση του τρόπου λειτουργίας του πολιτεύματος, για την εμβάθυνση της δημοκρατίας. Τη λύση θα τη βρούμε μόνοι μας και θα τη βρούμε μόνο μέσα από μεγάλες μεταρρυθμίσεις και ριζικές διαρθρωτικές αλλαγές, που θα βοηθήσουν να αρθούν οι αιτίες που προκάλεσαν τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό. Η μεγαλύτερη και σημαντικότερη μεταρρύθμιση είναι η εμπέδωση κανόνων φορολογικής δικαιοσύνης, ώστε να σηκώνουν τα μεγάλα βάρη αυτοί που έχουν και όχι αυτοί που δεν μπορούν να ξεφύγουν.
Μεγάλη σημασία, ασφαλώς, έχει η συμφωνία για την απομείωση του χρέους, την οποία μας οφείλουν οι εταίροι μας, και για την οποία θα έχουμε ισχυρότερα διαπραγματευτικά πλεονεκτήματα εφόσον διαμορφωθεί μια κοινή εθνική θέση και επιχειρηματολογία.
Το τέλος της ελληνικής κρίσης θα επηρεαστεί από την ευρωπαϊκή και διεθνή συγκυρία αλλά κυρίως εξαρτάται από τις ελληνικές δυνάμεις και τον τρόπο που θα δουλέψει το πολιτικό σύστημα, η οικονομική ελίτ, ο κόσμος της εργασίας. Να πει κανείς πάλι για εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης είναι μια μονότονη επανάληψη, που χάνει την ουσία της όσο εξαγγέλλεται χωρίς να υλοποιείται.
Πρέπει να δημιουργηθεί προοπτική για τη νέα γενιά, να προστατευθεί η κοινωνική συνοχή, να περιοριστούν οι εκρηκτικές ανισότητες και να προκληθεί ένα μεταρρυθμιστικό σοκ που θα φέρει γρήγορα αλλαγές παντού – στο κράτος, στην οργάνωση της οικονομίας, στη λειτουργία των θεσμών.
Η πατρίδα μας πέρασε από τα σαράντα κύματα για να γίνει μια ευρωπαϊκή δημοκρατία. Να προστατεύσουμε τη δημοκρατία μας, να την κάνουμε καλύτερη, περισσότερη, βαθύτερη, δικαιότερη».

ΤΟ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ & ΤΙΣ ΔΗΘΕΝ ΕΝΔΟΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΕΣ ΚΟΝΤΡΕΣ




          
"Η επιμονή της κυβέρνησης στην εφαρμογή της ονομαζόμενης αξιολόγησης είναι επιμονή στην εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής, των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων στη Δημόσια Διοίκηση και το αστικό κράτος. Οι δήθεν ενδοκυβερνητικές κόντρες και αντιθέσεις ανάμεσα σε υπουργούς της συγκυβέρνησης δεν πρέπει να ξεγελάσουν κανέναν εργαζόμενο. Οι διαφωνίες τους έχουν να κάνουν με τον τρόπο και όχι με αυτή καθ’ αυτή την αξιολόγηση και το αντιδραστικό της περιεχόμενο. Το ίδιο ισχύει και για την αξιωματική αντιπολίτευση, που επίσης εναντιώνεται στον τρόπο εφαρμογής της αξιολόγησης και σε συγκεκριμένες διατάξεις του νομοσχεδίου" επισημαίνει σε σχόλιό του το γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ και συνεχίζει ".Είτε με επιμερισμό είτε χωρίς επιμερισμό, είτε με ποσοστώσεις (15%) είτε χωρίς ποσοστώσεις, η εφαρμογή της αξιολόγησης συνδέεται με την ιδιωτικοποίηση των δημόσιων υπηρεσιών, με την επιχειρηματική λειτουργία των νοσοκομείων και των σχολείων, με τις απολύσεις, με την παραπέρα υποβάθμιση των δημόσιων κοινωνικών υπηρεσιών, την παραπέρα αντιδραστικοποίηση του αστικού κράτους"

23 Ιουλ 2014

ΑΡΝΗΘΗΚΕ Ο ΚΑΜΙΝΗΣ ΝΑ ΕΚΔΟΘΕΙ ΨΗΦΙΣΜΑ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ ΤΗΣ ΣΦΑΓΗΣ ΣΤΗ ΓΑΖΑ




Επίθεση προς το δήμαρχο Αθηναίων, Γιώργο Καμίνη, εξαπέλυσε ο επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης, Νίκος Σοφιανός, καθώς ο κ. Καμίνης αρνήθηκε να εκδοθεί από το δημοτικό συμβούλιο ψήφισμα καταδίκης της σφαγής στη Γάζα.

Όπως μετέδωσε το ΑΠΕ-ΜΠΕ ο δήμαρχος Αθηναίων αντιτάχθηκε στη σύνταξη ψηφίσματος για τη Γάζα, υποστηρίζοντας ότι «δεν μπορούμε να βγάζουμε ψηφίσματα για το παραμικρό και αρνήθηκε να μπει σε ψηφοφορία το ενδεχόμενο να συζητηθεί το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο».

Σε δήλωσή του ο Νίκος Σοφιανός, μέλος του Πολιτικού Γραφείου της ΚΕ του ΚΚΕ και εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος Αθήνας με τη Λαϊκή Συσπείρωση, αναφέρει:

«Με μια προκλητική τοποθέτηση ότι δεν μπορούμε να βγάζουμε ψηφίσματα για το παραμικρό, ο δήμαρχος Αθηναίων αρνήθηκε την καταδίκη από το δημοτικό συμβούλιο της δολοφονικής επίθεσης των Ισραηλινών στη Γάζα. Ταυτισμένος με τις λογικές των ίσων αποστάσεων και εξίσωσης του θύτη με το θύμα, αρνιόταν ακόμα και να μπει σε ψηφοφορία το αν θα συζητήσει το δημοτικό συμβούλιο. Στην ψηφοφορία που επιβλήθηκε τελικά τα στελέχη της ΔΗΜΑΡ και του ΠΑΣΟΚ αρνήθηκαν την έκδοση ψηφίσματος του δήμου».
πηγή: rednotebook

ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΚΑΤΕΘΕΣΑΝ ΑΓΩΓΗ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ ΤΑΚΗ ΜΙΧΑ

mixas

Αγωγή κατά του δημοσιογράφου Τάκη Μίχα κατέθεσε ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών (ΙΣΑ) και ταυτόχρονα προσφεύγει στην ΕΣΗΕΑ με αφορμή  το άρθρο του, με τον τίτλο «Θέλει μόνο το καλό μας ο ιατρός;» το οποίο δημοσίευσε η ιστοσελίδα protagon.
Σύμφωνα με τον ΙΣΑ ο κ. Μίχας με το συγκεκριμένο «λιβελογράφημα» συκοφαντεί σύσσωμο τον ιατρικό κόσμο.
Ο Ιατρικός Σύλλογος αναφέρει, πως το  ποσό  που θα επιδικάσει το Δικαστήριο σε βάρος του δημοσιογράφου θα διατεθεί στο Ιατρείο Κοινωνικής Αποστολής για την περίθαλψη ανασφάλιστων και άπορων συμπολιτών μας.
Ο ΙΣΑ τάσσεται υπέρ του ελέγχου και της εξυγίανσης στο χώρο της υγείας, αλλά και ταυτόχρονα καταδικάζει την άδικη επίθεση κατά σύσσωμου του ιατρικού κόσμου.
«Η μαύρη πένα δεν έχει σημασία από ποιόν χρησιμοποιείται, αλλά αν χρησιμοποιείται σωστά. Όσα αόριστα και ατεκμηρίωτα γράφει ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος το μόνο βέβαιο είναι ότι δεν τιμούν το δημοσιογραφικό σώμα», σημειώνει ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών.
Οπότε και εμείς οφείλουμε να αναδημοσιεύσουμε το εν λόγω άρθρο:

ΘΕΛΕΙ ΜΟΝΟ «ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΑΣ» Ο ΓΙΑΤΡΟΣ;

Η πρόσφατη ιστορία με τον γιατρό στον Ευαγγελισμό, οι καθημερινές πλέον ιστορίες με το «φακελάκι» (βλ. εξαιρετικό άρθρο του Βασίλη Βενιζέλου) και οι άπειρες -δηλωμένες και κυρίως μη δηλωμένες- περιπτώσεις ιατρικής αμέλειας (malpractice) εμπεδώνουν μία άκρως αρνητική εικόνα για τον ιατρικό κλάδο στην Ελλάδα.
Η κοινή γνώμη θορυβήθηκε πρόσφατα όταν πληροφορήθηκε ότι διευθυντής του δημόσιου νοσοκομείου άφησε έναν ασθενή να πεθάνει επειδή δεν του έδινε «φακελάκι». Προσωπικά νομίζω ότι αυτό δεν ήταν το χειρότερο που μπορούσε να είχε συμβεί στον μακαρίτη. Ακόμα χειρότερο θα ήταν αν τον είχε εγχειρήσει ο εν λόγω γιατρός και του είχε αφήσει συνειδητά μερικά κουσούρια για να μπορεί να τον «αρμέγει» μερικά χρόνια ακόμα.
Όλα αυτά είναι φυσικά η κορυφή του παγόβουνου. Αν οι Έλληνες ήσαν περισσότερο συνειδητοποιημένοι για τα δικαιώματά τους, τα δικαστήρια δεν θα πρόφταιναν να δικάζουν περιπτώσεις ιατρικής αμέλειας και διαφθοράς και οι δικηγόροι που ειδικεύονταν σε αυτό τον τομέα θα έκαναν χρυσές δουλειές. Όμως δυστυχώς ακόμα στην Ελλάδα οι περιπτώσεις δικαστικών διώξεων ιατρών κινούνται σε απαράδεκτα χαμηλά επίπεδα ενώ οι αποζημιώσεις για περιπτώσεις ιατρικής αμέλειας που δίνουν τα δικαστήρια ούτε κατά διάνοια προσεγγίζουν τα αμερικανικά επίπεδα, όπως θα έπρεπε!
Η βάση του προβλήματος βρίσκεται στη σχέση του πολίτη με τον γιατρό. Στην Ελλάδα εξακολουθεί να επικρατεί μία ρομαντική και τελείως εξωπραγματική αντίληψη ότι ο γιατρός έχει ως κύριο κίνητρο των πράξεών του τη βελτίωση της κατάστασης του ασθενούς και όχι τη βελτίωση της δικής του κατάστασης. Ενώ δεχόμαστε για όλους τους άλλους εργαζομένους -τον μπακάλη, τον υδραυλικό κ.λπ.- ότι λειτουργούν στη βάση ιδιοτελών κριτηρίων, δεν δεχόμαστε το ίδιο για τον γιατρό και παθαίνουμε σοκ όταν η πραγματικότητα μας διαψεύδει.
Αυτό πρέπει να αλλάξει. Θα πρέπει να αντιμετωπίζουμε τον γιατρό όπως ακριβώς τον μπακάλη της γειτονιάς - δηλαδή ως κάποιον που άμα δεν προσέξουμε θα ρίξει και μερικές φέτες μπαγιάτικο τυρί στο πακέτο για να το ξεφορτωθεί. Με άλλα λόγια η σχέση γιατρού-ασθενούς θα πρέπει να προσδιορισθεί όπως ακριβώς είναι :Αντιπαραθετική (adversarial). Ο γιατρός θέλει να μεγιστοποιήσει τα έσοδά του με όσο το δυνατόν λιγότερο κόπο και ο ασθενής θέλει να διασφαλίσει την υγεία του με όσο το δυνατόν μικρότερο κόστος. Όσο δεν δεχόμαστε αυτή την πραγματικότητα και εξακολουθούμε να βαυκαλιζόμαστε με μύθους, τόσο περισσότερο αποδυναμώνουμε τη θέση του ασθενούς.
Η οποία είναι ήδη πολύ αποδυναμωμένη ιδιαίτερα στον τομέα της πληροφόρησης. Είναι απίστευτο το σκοτάδι αδιαφάνειας στο οποίο ζει ο ασθενής στην Ελλάδα και εντός του οποίου καλείται να κάνει τις επιλογές του. Έτσι π.χ. ούτε μια ασφαλιστική εταιρεία ή θεραπευτήριο δεν δημοσιοποιεί τα βιογραφικά των συμβαλλόμενων ιατρών ούτε φυσικά ανοίγει ιστοσελίδες όπου οι πολίτες μπορούν να πληροφορούν αλλήλους για τις εμπειρίες που είχαν με διάφορους γιατρούς. Και φυσικά είναι αδιανόητο κάποιος ασθενής που πρόκειται να εγχειρισθεί να ζητήσει από την ασφαλιστική εταιρεία ή θεραπευτήριο το αναλυτικό ιστορικό αναλόγων εγχειρήσεων που έχουν κάνει οι διάφοροι συμβαλλόμενοι χειρουργοί έτσι ώστε να έχει κάποια ορθολογική βάση επιλογής. Ούτε φυσικά από ό,τι γνωρίζω θα δεχτεί κανένα θεραπευτήριο το αίτημα του ασθενούς για βιντεοσκόπηση της επέμβασης έτσι ώστε να είναι σίγουρος ότι π.χ. πράγματι ο χρυσοπληρωμένος «κ. καθηγητής» έκανε την επέμβαση και όχι κάποιος βοηθός του τη στιγμή που ο «κ. καθηγητής» είτε χαριεντιζόταν με τις νοσοκόμες είτε επικοινωνούσε με το συνεργείο για να μάθει αν το 4Χ4 του θα είναι έτοιμο το Σάββατο για τον Παρνασσό...
Όλη αυτή η αδιαφάνεια που καλύπτει τις σχέσεις ιατρού-ασθενούς, παραπέμπει στην αδυναμία μας να δεχθούμε ότι η σχέση είναι από τη φύση της αντιπαραθετική (adversarial) και κατά συνέπεια ότι για να βρεθεί το σημείο ισορροπίας που θα ικανοποιεί και τα δύο μέρη θα πρέπει όλες οι πληροφορίες που επηρεάζουν τη σχέση να είναι όσο το δυνατόν προσβάσιμες και στα δύο μέρη.
Διατηρώντας τον καταστροφικό μύθο ότι ο γιατρός έχει στον νου του «το καλό» του ασθενούς απλά οδηγεί στον ευνουχισμό της πληροφόρησης του ασθενούς. Διότι ποιον λόγο έχει ο ασθενής να χρειάζεται πληροφόρηση όταν εξ ορισμού ο γιατρός φροντίζει «για το καλό» του;


ΚΑΛΑ ΣΑΡΑΝΤΑ



Αγαπητέ Απόκαυκε
 της μεταπολιτεύσεως , του ΠΑΣΟΚ και τόσων άλλων νόσων, να χαίρεστε το κόμμα σας εκεί που κατάντησε!
Σας στέλνω λόγω της ημέρας και μια παιδική του φωτό

Πάκης ο αναμάρτητος

ΟΤΑΝ ΣΑΣ ΤΑ ΠΡΗΖΟΥΝ ΜΕ ΤΑ 40 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ ΕΣΕΙΣ ΜΙΛΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΞΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΠΛΕΚ


 
ΑΡΗΣ ΜΑΛΑΝΔΡΆΚΗΣ (protagon.gr)
Από τα δάση του Μέιν μέχρι την Αλάσκα, ο «ξανθός γίγαντας» με τον γούνινο σκούφο, το γιλέκο στο γυμνό του στήθος και τις καστόρινες μπότες, δεν σταμάτησε στιγμή να ανδραγαθεί – και να κλέβει τις καρδιές εκατομμυρίων αναγνωστών. Κι αυτό όχι για λίγα χρόνια, αλλά για έξι συναπτές δεκαετίες. Ο Μπλεκ, που γιορτάζει εφέτος 60 χρόνια εκδοτικής ζωής, είναι ένας από τους πιο διάσημους ήρωες των ιταλικών κόμικς. Δημιούργημα της ομάδας Εσε-Τζι-Εσε (από τα αρχικά των επιθέτων τριών πιεμοντέζων σεναριογράφων και σχεδιαστών, των Τζιοβάνι Σινκέτο, Ντάριο Γκουτζόν και Πιέτρο Σαρτόρις) ο Μπλεκ έκανε το ντεμπούτο του το 1954, κερδίζοντας από την πρώτη στιγμή την αγάπη του κοινού. Αναπόφευκτο, από τη στιγμή που ήταν ένας δίκαιος, γενναίος και ανυπότακτος χαρακτήρας.

Η ιστορική περίοδος στην οποία εντάσσονται οι ιστορίες του ήρωα, είναι η Αμερική του 18ου αιώνα. Τότε που αρκετές περιοχές της βόρειας Αμερικής βρίσκονταν ακόμα υπό την κατοχή των «κόκκινων παλτών» (εξαιτίας του χρώματος της στολής), που υπηρετούσαν το βρετανικό στέμμα. Ο Μπλεκ ήταν, από την πρώτη ιστορία της μεγάλης σειράς, πολέμιος των Αγγλων και της αποικιοκρατίας. Αγωνιζόταν για την ελευθερία, επικεφαλής των πιστών του τράπερ, κυνηγών που κινούνταν στις ορεινές περιοχές της βόρειας Αμερικής. Στο πλευρό του ήρωα στέκονται δύο αχώριστοι σύντροφοι: ο νεαρός Ρόντυ (με πρόσωπο γεμάτο φακίδες) και ο απατεωνίσκος καθηγητής Μυστήριος (Occultis, στο ιταλικό πρωτότυπο).
Η συνταγή του Μπλεκ βασίζεται σε μια γνήσια αίσθηση περιπέτειας, σε συνδυασμό με τα διαλείμματα γέλιου που προκαλούνται, κυρίως, από τα καμώματα του καθηγητή Μυστήριου. Οχι τυχαία, το κόμικς γνώρισε μεγάλη επιτυχία στην Ιταλία, με πωλήσεις που έφθασαν τα 500.000 αντίτυπα. Στο τέλος της δεκαετίας του ’60 η τριάδα των Εσε-Τζι-Εσε εγκατέλειψε το κόμικς και τις τύχες του ήρωα ανέλαβε ο σεναριογράφος Αμιλκάρε Μέντιτσι, με διάφορους σχεδιαστές να εναλλάσσονται στο εικονογραφικό πόστο.
Ο Μπλεκ ξεπέρασε τα σύνορα της Ιταλίας και εκδόθηκε, με ανάλογη επιτυχία, στη Γαλλία, στην (τότε) Γιουγκοσλαβία, στην Τουρκία και στην Ελλάδα. Σε εμάς ήλθε το 1969, χάρη στον εκδότη (και συγγραφέα του θρυλικού «Μικρού Ηρωα») Στέλιο Ανεμοδουρά. Διόλου τυχαία, ο Γιώργος Θαλάσσης και ο Μπλεκ, αμφότεροι μαχητές της ελευθερίας, συνυπήρχαν στην ύλη του περιοδικού την πρώτη περίοδο. Μετά, ο Μπλεκ παρέλαβε τη σκυτάλη του απελευθερωτικού αγώνα από το Παιδί Φάντασμα, γνωρίζοντας ανάλογη αποδοχή και επιτυχία. Η κυκλοφορία του άγγιξε αρκετές φορές τα 130.000 αντίτυπα. Καθόλου ευκαταφρόνητο νούμερο, συγκριτικά με τα 500.000 αντίτυπα στην Ιταλία των 48 εκατομμυρίων κατοίκων. Ο Μπλεκ διήνυσε μια ολόκληρη 25ετία στην Ελλάδα, μέχρι το 1994 που διακόπηκε η έκδοση. Διακόπηκε, αλλά δεν τερματίστηκε. Τα τελευταία χρόνια επανήλθε, κυκλοφορώντας σε μηνιαία «συλλεκτική» μορφή.
Για την αλίευση
Πάκης ο αλιεύς


ΣΧΟΛΙΟ ΑΠΟΚΑΥΚΟΥ: Προσέξατε, αγαπητέ Πάκη, ότι ο Μπλέκ σας έχει την ηλικία, την σωματοδομή και το γενικότερο ύφος του Προέδρου Καρόλου;

Με πρωτοβουλία της 8ης Μεραρχίας και για λόγους ασφάλειας οι εργασίες στο στρατόπεδο Βελισσαρίου





Άμεση ήταν η ανταπόκριση από τον Διοικητή της 8ης Μεραρχίας κ. Γκιζά που ενημέρωσε τηλεφωνικά τον επικεφαλή της παράταξης «Γιάννενα-Πολίτες για την Ανατροπή» κ. Λάζαρο Νάτση για τις εργασίες στο στρατόπεδο Βελισσαρίου. Ο κ. Διοικητής διαβεβαίωσε πως οι εργασίες γίνονται με πρωτοβουλία της 8ης Μεραρχίας, με ιδία μέσα και στόχο έχουν την πυρασφάλεια, την εικόνα και την ασφάλεια του στρατοπέδου και ουδεμία σχέση έχουν με το ιδιοκτησιακό καθεστώς.

Η παράταξη ΓΙΑΝΝΙΝΑ ΠΟΛΙΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ θεωρεί θετική την επικοινωνία και ευχάριστο γεγονός την ετοιμότητα της διοίκησης να απαντήσει στην ανακοίνωσή της και δηλώνει "ότι
θα παρακολουθεί στενά το θέμα επαναφέροντας επιτακτικά το αίτημα παράδοσης της έκτασης στο Γιαννιώτικο λαό με τη δημιουργία Ενιαίου Μητροπολιτικού Πάρκου με το πάρκο Πυρσινέλλα".

ΔΝΤ: Οι περικοπές μισθών έπληξαν την παραγωγικότητα της Ελλάδας


Η δημοσιονομική προσαρμογή και οι περικοπές μισθών έπληξαν την παραγωγικότητα της Ελλάδας και δεν συνοδεύτηκαν με την τόνωση της ανταγωνιστικότητας, παραδέχεται το ΔΝΤ σε νέα έκθεση του με τίτλο «Προσαρμογή στις χώρες της Ευρωζώνης με ελλείμματα: Πρόοδος, προκλήσεις και πολιτικές».

Προχωρώντας σε ένα ακόμη επίσημο «mea culpa», οι αναλυτές του ΔΝΤ υπογραμμίζουν πως αν και το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της ζώνης του ευρώ έχει γίνει πλεονασματικό η εσωτερική εξισορρόπηση σε ελλειμματικές οικονομίες όπως της Ελλάδας, της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας και της Ισπανίας συνοδεύεται από υποτονική δραστηριότητα και πολύ υψηλή ανεργία, κάτι που καθιστά οδυνηρή την προσαρμογή.

Το ΔΝΤ αναφέρει για την Ελλάδα πως η μείωση του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος προήλθε από τις περικοπές μισθών, αλλά και ότι η πτώση της παραγωγής ήταν πολύ μεγάλη μετά το 2010 γεγονός που σε εν τέλει είχε αρνητικές επιπτώσεις.

Το Ταμείο σημειώνει πως την περίοδο 2010 -2013 οι εξαγωγικές επιδόσεις της Ελλάδος ήταν σημαντικά χαμηλότερη από την προβλεπόμενη εξωτερική ζήτηση και τις προσαρμογές των τιμών, κάτι που σύφμωνα με την έκθεση, συνδέεται με δομικά προβλήματα, αλλά και με τη διαφυγή κεφαλαίων το 2011-2012.

Το ΔΝΤ επισημαίνει πως η Ελλάδα θα χρειαστεί πολλά χρόνια για να μειώσει τις υποχρεώσεις της και να βελτιώσει την καθαρή εξωτερική της θέση και πως απαιτούνται πρόσθετες προσαρμογές για την επίτευξη του διττού στόχου της αποκατάστασης της εξωτερικής ισορροπίας, μέσω βιώσιμου χρέους και διατηρήσιμης ανάπτυξης που θα περιορίσει την ανεργία σε αποδεκτά επίπεδα.
Πηγή: Έθνος 

Ποιο είναι το θέμα του «Φιλοκτήτη»;


του Σωτήρη Ζήκου (protagon.gr)

Τι «έστιν ουν τραγωδία» σήμερα; Μια θεατρική πράξη μίμησης... σπουδαίων έργων μιας άλλης εποχής; Διότι, ως γνωστόν, η τραγωδία υπήρξε ένα θεατρικό είδος που δεν γράφεται πια, εδώ και αιώνες. Τα έργα αυτά γράφτηκαν, κάποτε, διαπραγματευόμενα δράσεις και λόγους που εμφανίζονται σε οριακές ανθρώπινες καταστάσεις, στις οποίες οι πράξεις των ηρώων τους -κινούμενες ανάμεσα στο ανεπανόρθωτο και το απρόβλεπτο- έθεταν ζωτικά ερωτήματα που δίχαζαν το θεατή, καθώς οι πρωταγωνιστές αντιμάχονταν με ένταση, ενώπιόν του, εκπροσωπώντας δύο αντίθετες ισχυρές θέσεις (ιερά χρέη / δίκαια / αρχές), ανοίγοντας μια ρωγμή προς το... Χάος. Και γι’ αυτό μπορούσαν να προκαλέσουν δέος και θαυμασμό για τις στιγμές μεγαλείου και πτώσης του («δρώντος» και «πάσχοντος») τραγικού ανθρώπου, που ήταν αναγκασμένος, θέλοντας και μη, να αναλάβει την ευθύνη να δράσει και, αναπόφευκτα, να πληρώσει το τίμημα. Όπως η Αντιγόνη και ο Κρέοντας, ας πούμε, που είναι τόσο αδιάλλακτοι και οι δυο μες στο πάθος με το οποίο υπερασπίζονται τις επιλογές τους / αρχές τους, και ταυτόχρονα τόσο απαράδεκτα άδικοι (τυφλοί ως προς την ύβρη που διαπράττουν) ο ένας απέναντι στο εξίσου ισχυρό δίκαιο του άλλου. Εμπαθείς και μοιραίοι στην επιμονή / εμμονή τους, στο εγωιστικό, καταστροφικό και αυτοκαταστροφικό, στο δικό του «μόνος φρονείν» ο καθένας, που λέει ο χορός.

Από τις σωζόμενες αρχαίες αθηναϊκές τραγωδίες, η εποχή μας εδώ και χρόνια μάλλον προτιμά περισσότερο εκείνες του Ευριπίδη, λιγότερο του Σοφοκλή κι όλο και πιο σπάνια του Αισχύλου (με εξαίρεση τους «Πέρσες»). Και συνήθως για άλλους λόγους πέρα από τη δραματουργική τους αξία.

Από τις παραστάσεις αυτών των έργων, συνήθως θεωρούνται καλές, αποδεκτές, όσες καταφέρνουν και διατηρούν μια ουδετερότητα ύφους στην «όψη» και τις ερμηνείες των ηθοποιών (ούτε αρχαιοπρεπής στόμφος και χλαμύδες αλλά ούτε εξπρεσιονιστικοί μοντερνισμοί), αυτές που έχουν σύντομη διάρκεια, ρυθμό στην εκφορά του λόγου του κάθε ρόλου και μια σχετική φαντασμαγορία στις παρουσιάσεις του χορού... Και βέβαια αυτές που κυρίως διαθέτουν μια πλειάδα γνωστών συντελεστών (συνήθως αναγνωρίσιμων ηθοποιών) που συμπράττουν σ’ ένα άρτιο, αισθητικά, αποτέλεσμα -σε επίπεδο θεάματος.

Εκείνο όμως, που λάμπει συνήθως, δια της απουσίας του, τα τελευταία χρόνια, είναι η «αιτία» (επιλογής του έργου): μια πειστική δραματουργική «ιδέα» που προκύπτει μέσα από το ίδιο το αρχαίο κείμενο και που μπορεί να εμπνέει και να κατευθύνει τη σκηνοθεσία προς ένα «σύγχρονο ανάλογο» -στη δημιουργία μιας «γέφυρας» με σημερινές καταστάσεις που αφορούν το σημερινό κοινό.

Ακόμη κι όταν κάποιοι επισημαίνουν αυτή την έλλειψη «θέματος» ή την έκλειψη «αιτίας», την αποδίδουν όχι βέβαια στα έργα, που θεωρούνται εκ προοιμίου «αθάνατα» και «διαχρονικά», ούτε στο κοινό (που ως πελάτης έχει πάντα δίκιο), αλλά στους συντελεστές της παράστασης. Και κανείς δεν αναρωτιέται, μήπως τα έργα αυτά, όπως κι αν ανα-παρασταθούν, δεν έχουν τίποτα πια να πουν σ’ ένα κοινό (σαν το) σημερινό.

Ο Γιώργος Κιμούλης το έχει πει, κατηγορηματικά: «Ο τραγικός άνθρωπος έχει πεθάνει. Φοβάμαι πως αρχίζει να χάνεται και ο δραματικός άνθρωπος, ο οποίος δεν αντικαθίσταται από τον άνθρωπο του γέλιου, αλλά από αυτόν της πλάκας. Ό,τι χειρότερο δηλαδή».

(Το ότι και ο ίδιος, έχοντας συνείδηση της απουσίας ερείσματος του τραγικού στοιχείου στην εποχή μας, εξακολουθεί να ανεβάζει, τα καλοκαίρια, και παραστάσεις αρχαίου τραγικού δράματος -«χωρίς αιτία», όπως τη «Μήδεια», αλλά και τον «Οθέλλο» του Σαίξπηρ, σκηνοθετημένο από τον ίδιο, σαν να ήταν περίπου κατά τα τρία τέταρτα κωμωδία και κατά το υπόλοιπο σαν μια δραματική υστερία, θα έπρεπε να προκαλεί απορία.)

Από την άλλη πάλι, στη φετινή παράσταση του έργου του Σοφοκλή «Φιλοκτήτης», ενώ ο Μιχαήλ Μαρμαρινός ως ηθοποιός σκηνοθέτησε άψογα τον εαυτό του (όπως στις καλύτερες παραστάσεις του), δίνοντας έμφαση στο ρυθμό επαναφοράς του λόγου του και τις χαμηλές εντάσεις της φωνής του, καταφέρνοντας έτσι να κρατήσει την προσοχή του κοινού και μια ισόρροπη συμμετρία με τους αντιστικτικούς -ομολογουμένως!- σωματικούς περισπασμούς της κινησιολογίας των δρώντων προσώπων πάνω σε υπερυψωμένες τραμπάλες... πάλι δεν κατάλαβα ποιο ήταν -στην προκειμένη- το θέμα; Το θέμα, θέλω να πω, το οποίο αναδεικνύει αυτή η παράσταση σαν λόγος και πράξη επί σκηνής και το οποίο θέμα θα πρέπει να μας αφορά. Μήπως, ας πούμε, ο αποκλειστικός και απο-κλεισμένος στις δικές του αξίες, εν καιρώ πολέμου, κόσμος των ανδρών; (Λέμε τώρα!). Καθώς δεν υπάρχει κανένας ρόλος γυναικών... όχι μόνο σαν παρουσία επί σκηνής, αλλά ούτε καν σαν μια ονομαστική αναφορά, σημαντική. Έστω κι έτσι... Ε, και λοιπόν;

*Ο Σωτήρης Ζήκος είναι δημοσιογράφος - κριτικός κινηματογράφου (μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου).

ΤΟ ΠΑΜΕ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ




                                




Καταγγέλλουμε την προσπάθεια συνδικαλιστικής δίωξης του στελέχους του ΠΑΜΕ, Γιώργου Πρέντζα, (νοσηλευτή στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων, εκλεγμένου στο ΔΣ του σωματείου εργαζομένων, στη ΓΣ της ΠΟΕΔΗΝ και της ΑΔΕΔΥ) και κατά των εργαζομένων του γραφείου προσωπικού του νοσοκομείου.

Τη δίωξη ζητούν στελέχη της Ένωσης Νοσηλευτών Ελλάδας και της ΠΑΣΥΝΟ – ΕΣΥ στο νοσοκομείο , που κατέθεσαν αναφορά στη Διοίκηση του νοσοκομείου ισχυριζόμενοι ότι οι παραπάνω αποκάλυψαν δήθεν «προσωπικά τους δεδομένα». Δηλαδή ότι στη Γενική Συνέλευση του σωματείου αναφέρθηκε ότι οι συγκεκριμένες εργαζόμενες κατέθεσαν το φύλλο αυτοαξιολόγησης τους και ότι αυτό έγινε δήθεν με στόχο το «λιντσάρισμά» τους.

Με ψευδή στοιχεία, χυδαίο λόγο και αξιοποιώντας και τις θέσεις τους στο νοσοκομείο (προϊστάμενες) προσπαθούν να τρομοκρατήσουν το σύνολο των εργαζομένων και ειδικά τους νοσηλευτές. Οι ίδιες άλλωστε ανακοίνωσαν και μάλιστα «παρότρυναν» και άλλους εργαζόμενους να καταθέσουν τα φύλλα αυτοαξιολόγησής τους. Και αυτό την ίδια στιγμή που η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων δίνει τη μάχη ενάντια στη διαδικασία αξιολόγησης, με όρους μαζικής απειθαρχίας.

Επιδιώκουν να κάμψουν τον αγώνα των εργαζόμενων, που δεν γίνεται με στόχο να γίνει μια «άλλη» αξιολόγηση που θα υπηρετεί τους ίδιους στόχους. Αλλά ενάντια στην αξιολόγηση ως εργαλείο ανατροπής των εργασιακών σχέσεων και λειτουργίας των δημοσίων νοσοκομείων και άλλων δημόσιων υπηρεσιών (σχολεία, παιδικοί σταθμοί κλπ) ως επιχειρήσεις Α.Ε. Σε αυτή την περίοδο λοιπόν που κυβέρνηση και Ε.Ε. εντείνουν την πολιτική του «νόμος και τάξη», έχουν πολύτιμους συμπαραστάτες τους, για άλλη μία φορά, το σύμβουλο του κράτους (ΕΝΕ) και τον κυβερνητικό- εργοδοτικό συνδικαλισμό με τα διάφορα πρόσωπά του (ΔΑΚΕ- ΠΑΣΚΕ, ΠΑΣΥΝΟ κλπ).

Συμπαραστεκόμαστε στον αγώνα των εργαζομένων στο νοσοκομείο και σε όλο το δημόσιο τομέα γιατί αφορά το δικαίωμα του λαού για δημόσια δωρεάν υγεία, παιδεία και κοινωνικές υπηρεσίες. Για μόνιμη και σταθερή εργασία με δικαιώματα.

Δεν θα περάσει η συγκεκριμένη προσπάθεια τρομοκράτησης, καταστολής και ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης, που αποτελεί έκφραση της πολιτικής που προωθεί η κυβέρνηση και μέσα από τον νέο νόμο για τον συνδικαλισμό.

Τώρα είναι ακόμη πιο αναγκαίο να απομονωθεί ο κυβερνητικός – εργοδοτικός συνδικαλισμός (παλιός και νέος). Να ανασυνταχτεί το εργατικό κίνημα σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Να δυναμώσει η συμμαχία με τους φτωχούς αγρότες και αυτοαπασχολούμενους, τις γυναίκες και τους νέους από τα λαϊκά στρώματα ενάντια στον κοινό εχθρό όλων μας τα μονοπώλια και τους πολιτικούς υπηρέτες τους.

Κανένας εργαζόμενος στο νοσοκομείο να μη φοβηθεί, να μην υποχωρήσει.

· Να αποσυρθεί η ψευδής αναφορά

· Καλούμε τα σωματεία σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα να καταγγείλουν την προσπάθεια δίωξης, να στηρίξουν τον αγώνα των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα.

· Να ληφθούν άμεσα μέτρα συνέχισης και κλιμάκωσης της πάλης ενάντια στην αξιολόγηση, τον προωθούμενο νόμο για τον συνδικαλισμό, το σύνολο της αντιλαϊκής πολιτικής κυβέρνησης- Ε.Ε.- μονοπωλίων.

Και μετά ποιος έχει σειρά;

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΑ ΠΕΡΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΝΔ -ΑΚΡΟΔΕΞΙΑΣ

Βενιζέλος: Αδιανόητο πολιτικό παιχνίδι τα περί συνεργασίας ΝΔ -ακροδεξιάς


Αδιανόητη χαρακτηρίζει ο υπουργός Εξωτερικών και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Ευάγγελος Βενιζέλος, την εμπλοκή της εξωτερικής πολιτικής της χώρας σε πολιτικό παιχνίδι μικρών κύκλων που δεν επιθυμούν τη συνεργασία ΝΔ- ΠΑΣΟΚ γιατί προτιμούν μια συνεργασία ΝΔ και διαφόρων εκδοχών της ακροδεξιάς.
Ο κ. Βενιζέλος, σε έγγραφό του που διαβιβάστηκε στη Βουλή, αναφέρεται στην αναπαραγωγή από μικρούς κύκλους, της περίεργης θεωρίας περί αποκλίσεων μεταξύ του πρωθυπουργού και του αντιπροέδρου της κυβέρνησης και υπουργού Εξωτερικών, στο πλαίσιο αυτού του πολιτικού παιχνιδιού.
Το έγγραφο διαβιβάστηκε μετά από ερώτηση που είχε καταθέσει ο ανεξάρτητος βουλευτής Νικήτας Κακλαμάνης, μετά τη ρηματική διακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών στην Κύπρο. Στην ερώτηση αυτή, ο κ. Κακλαμάνης είχε καταγγείλει ότι η ηγεσία του ΥΠΕΞ στην Αθήνα ακολουθεί πλέον νέα διπλωματικά ήθη, μιλούσε για ολισθήματα σε θέματα που δύναται να δημιουργήσουν προβλήματα στις διεθνείς σχέσεις αλλά και στην εθνική ασφάλεια της χώρας και τόνιζε ότι «το να φτάσουμε στο σημείο ως υπουργείο Εξωτερικών της μητέρας- πατρίδας να απαιτήσουμε από τη Λευκωσία να συνετίσει μια ευρωβουλευτή μέσω μιας ρηματικής διακοίνωσης, μας γυρίζει πολλά χρόνια πίσω, σε μια εποχή που κανείς δεν θέλει να θυμάται». Ανάμεσα στα ερωτήματα που έθετε ο Νικήτας Κακλαμάνης στον υπουργό Εξωτερικών ήταν και το αν έδρασε σε συνεννόηση με τον φυσικό του προϊστάμενο ή κινήθηκε αυτοβούλως.
«Από το κείμενο της ερώτησης του κ. βουλευτή προκύπτει και η αναπαραγωγή της περίεργης θεωρίας περί αποκλίσεων μεταξύ του πρωθυπουργού και του αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και υπουργού Εξωτερικών στα θέματα αυτά. Δημοσιογραφικά, αυτή αναπαράγεται από μικρούς κύκλους που δεν είναι καθόλου ικανοποιημένοι από τη συνεργασία ΝΔ- ΠΑΣΟΚ και δηλώνουν την προτίμησή τους σε μια συνεργασία ΝΔ και διαφόρων εκδοχών της ακροδεξιάς. Είναι αδιανόητο ότι κάποιοι εμπλέκουν σε αυτό το πολιτικό παιχνίδι και την εξωτερική πολιτική της χώρας» απαντά ο υπουργός Εξωτερικών στο απαντητικό έγγραφο προς τον κ. Κακλαμάνη.
Ως προς το ζήτημα της ρηματικής διακοίνωσης, ο υπουργός Εξωτερικών αναφέρει ότι είναι λυπηρό το γεγονός ότι ο βουλευτής υπέβαλε την ερώτησή χωρίς να έχει λάβει υπόψη ούτε τις σχετικές δηλώσεις του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκου Αναστασιάδη, ούτε τις σχετικές ανακοινώσεις του υπουργείου Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας, ούτε και τη δική του δήλωση, ούτε το κείμενο της Ρηματικής Διακοίνωσης του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών που είδε το φως της δημοσιότητας.
«Ο κ. βουλευτής θεωρεί ότι υπήρξε δήθεν κρίση στις σχέσεις Ελλάδας- Κύπρου. Αυτό είναι παντελώς ανυπόστατο και ψευδές. Καλλιεργείται δε μόνο από κύκλους που δυστυχώς, επιδιώκουν τη δημιουργία προβλημάτων στις σχέσεις των δύο χωρών, γιατί στην πραγματικότητα διαφωνούν με τη γραμμή του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας και τη στήριξη που προσφέρει σ΄ αυτήν και στους χειρισμούς του η Ελληνική Κυβέρνηση» αναφέρει ο υπουργός Εξωτερικών.

Βρε βρε βρε, Οι μούτσοι που γαμούσαμε, γίναν καπεταναίοι!

ΚΩΜΩΔΙΑ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑΣ


Ολοκληρώθηκε το πρώτο ραντεβού σύγκλισης ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ



Όχι δεν επέστρεψαν στο ΠΑΣΟΚ οι κκ Μανίκας και Αναγνωστάκης! Υποδέχονται τον κ Ρήγα, γραμματέα της ΚΟ του ΠΑΣΟΚ κατά την έναρξη του διαλόγου για την ….κεντροαριστερά

Αν ο Βενιζέλος είναι κεντροαριστερά τότε η ακροδεξιά ποιος είναι;

Τόσα χρόνια, σφουγγοκωλάριοι της εξουσίας, δεν προλάβατε να πείτε για τα ιδεολογικά «σας;

Το ξέρετε ότι, όταν μεσουρανούσαν στο ΣΗΜΙΤΙΣΤΑΝ οι σημερινοί κεντροαριστεροί, ο κ Ρήγας πρωταγωνιστούσε στο παναγιωτοπουλέικο το λεγόμενο και «ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ»:

Ο Ντίνοσιάκαρης τι λέει;
Πάκης Ο ΜΝΗΜΩΝ

ΚΑΙ ΕΙΣ ΑΝΩΤΕΡΑ



Όπως μετέδωσε το αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο NBC, ισραηλινό τεθωρακισμένο έβαλε τη Δευτέρα εναντίον νοσοκομείου στη Γάζα, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν τουλάχιστον τέσσερις άνθρωποι και να τραυματιστούν άλλοι 40. Αυτό ήταν και το τρίτο νοσοκομείο που δέχεται ισραηλινές βολές από τότε που ξεκίνησε η χερσαία επιχείρηση των «ισραηλινών αμυντικών δυνάμεων» στη Γάζα, την περασμένη εβδομάδα. Στους νεκρούς από την επίθεση στο νοσοκομείο al-Aqsa ήταν ένας ασθενής και τρεις επισκέπτες, σύμφωνα με δήλωση υγειονομικού παράγοντα στο «ΝBC News».
 Ο εκπρόσωπος του παλαιστινιακού Υπουργείου Υγείας Ashraf Al-Qidra δήλωσε στο Reuters ότι η οβίδα του ισραηλινού άρματος έπληξε τον τρίτο όροφο του νοσοκομείου, όπου βρίσκονται τα χειρουργεία και η εντατική. Ο τηλεοπτικός σταθμός της Χαμάς al-Aqsa TV πρόβαλε χαοτικές σκηνές, που ακολούθησαν μετά τον βομβαρδισμό, και την εικόνα γιατρού με τραύμα στον λαιμό.
Μιλώντας στον παλαιστινιακό τηλεοπτικό σταθμό, ο υποδιευθυντής του νοσοκομείου Dr. Faiz Zaidan απηύθυνε δραματική έκκληση:«Καλώ τον Ερυθρό Σταυρό και τα νοσοκομεία του να σπεύσουν για να μεταφέρουν όσα περισσότερα περιστατικά γίνεται, επειδή δεν μπορούμε πλέον να προσφέρουμε υπηρεσίες στους πάσχοντες». Ένας άλλος γιατρός δήλωσε: «Οι Ισραηλινοί, μη βρίσκοντας άλλους στόχους να πλήξουν, άρχισαν να βάλλουν εναντίον νοσοκομείων και ασθενών».
Το νέο πλήγμα εναντίον ενός ακόμη νοσοκομείου πραγματοποιήθηκε ενώ εθελοντές της οργάνωσης Medecins Sans Frontieres (Γιατροί Χωρίς Σύνορα) είχαν ανακοινώσει ότι δέχονται επανειλημμένα πυρά από τις ισραηλινές δυνάμεις

ΛΟΥΚΕΤΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ «ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ»

ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ




ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟ ΤΟΥ ΚΚΕ

Μετά την τηλεόραση και το ραδιόφωνο του 902, το ΚΚΕ εγκαταλείπει και την τυπογραφική μονάδα του, την Τυποεκδοτική.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το τυπογραφείο του ΚΚΕ, που δεν κατάφερε να μεταβιβαστεί τα προηγούμενα χρόνια, παρά τις συζητήσεις που είχαν γίνει, δεν μπόρεσε να ενταχθεί στο άρθρο 99 περί πτωχευτικής διαδικασίας.

Έτσι το τυπογραφείο του κόμματος ετοιμάζεται να βάλει λουκέτο.

Ήδη οι εφημερίδες που τυπώνονται εκεί, ο «Ελεύθερος Τύπος» και ο «Γαύρος», μετακινούνται στην Ίριδα των Ψυχάρη-Μπόμπολα, ενώ άγνωστο παραμένει που θα τυπώνεται ο «Ριζοσπάστης».
typologies.gr