23 Απρ 2014

Συνάντηση Όλγας Γεροβασίλη με Αλέκο Καχριμάνη



Η υποψήφια Περιφερειάρχης Ηπείρου Όλγα Γεροβασίλη, ο υποψήφιος Αντιπεριφερειάρχης Βασίλης Τσίκαρης και υποψήφιοι σύμβουλοι της παράταξης "Ήπειρος Ανατροπής" συναντήθηκαν σήμερα το πρωί με τον Περιφερειάρχη Ηπείρου Αλέξανδρο Καχριμάνη. Στη συνάντηση συζητήθηκαν θέματα που αφορούν στην ενίσχυση του πρωτογενούς τομέα, την διαχείριση των κονδυλίων του ΕΣΠΑ και την χάραξη αναπτυξιακής πολιτικής για την Ήπειρο. Η κ. Γεροβασίλη έθεσε το ζήτημα της αξιολόγησης των υπαλλήλων της Περιφέρειας και ζήτησε την δέσμευση του Περιφερειάρχη για την μη υλοποίηση της συγκεκριμένης αξιολόγησης που έχει δρομολογήσει η κυβέρνηση.

Στην συνέχεια, η υποψήφια Περιφερειάρχης Ηπείρου Όλγα Γεροβασίλη συναντήθηκε με τον Δήμαρχο Ζίτσας Δημήτρη Ρογκότη και ενημερώθηκε για ζητήματα που αφορούν το Δήμο Ζίτσας και για τις δυνατότητες ανάπτυξης της περιοχής.

Αύριο, Πέμπτη 24/4, η Όλγα Γεροβασίλη, στο πλαίσιο των επαφών της με κοινωνικούς φορείς της Π.Ε. Ιωαννίνων, θα επισκεφτεί στις 10:30 την ΕΛΕΠΑΠ. Σκοπός της συνάντησης είναι η ενημέρωση σχετικά με τις ανάγκες και τα προβλήματα της συγκεκριμένης δομής, στην προσπάθειά της να προσφέρει τις απαραίτητες υπηρεσίες στα παιδιά με ειδικές ικανότητες, τις οικογένειές τους και την κοινωνία συνολικότερα.

Στις 12:00, μαζί με κλιμάκιο υποψηφίων περιφερειακών συμβούλων που δραστηριοποιούνται στο χώρο της υγείας, θα επισκεφτεί το Νοσοκομείο Χατζηκώστα, όπου θα συναντήσει τη διοίκηση του Νοσοκομείου και εκπροσώπους των εργαζομένων.

Ψίθυροι καρδιάς και μικροπολιτικής



Του Μάνου Χωριανόπουλου

"Σε κοινή συνεδρίαση των γραμματέων των Νομαρχιακών Επιτροπών και των βουλευτών της περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, παρουσία του γραμματέα της Κ.Ε. Δ. Βίτσα, αποφασίστηκε η μη συμμετοχή ως υποψήφιας στο ψηφοδέλτιο για την ευρωβουλή της Σουλεϊμάν Σαμπιχά. Ως υποψήφιος για την ευρωβουλή από τον χώρο της μειονότητας θα συμμετέχει ο Μεστάν Οσμάν Ουμίζ".


Με αυτή τη λιτή ανακοίνωση και χωρίς να δίνονται περαιτέρω διευκρινίσεις και εξηγήσεις, ο ΣΥΡΙΖΑ, άλλαξε γνώμη και απέσυρε την υποψηφιότητα της Σουλεϊμάν Σαμπιχά.

Πιθανότατα δεν δόθηκαν πολλές εξηγήσεις διότι όπως ανακοινώθηκε το βράδυ της Τρίτης, "Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει να δώσει εξετάσεις και διαπιστευτήρια απέναντι σε κανέναν για τις θέσεις του για το συγκεκριμένο ζήτημα".

Κατανοητό το να μη δίνει εξετάσεις σε συγκεκριμένα δελτία τηλεοπτικών σταθμών, που θυμήθηκαν ξαφνικά τους Ρομά και που προφανώς βρίσκουν ορθή επιλογή την υποψηφιότητα Σαμπιχά, μόνο μετά την απόσυρσή της.

Κατανοητό το να μη δίνει εξετάσεις και στις διαδοχικές κυβερνήσεις, που έχουν αφήσει το τουρκικό προξενείο να αλωνίζει στην περιοχή και να προσπαθεί να εμφανίσει τη μουσουλμανική μειονότητα ως αμιγώς τουρκογενή, με ό, τι αυτό μπορεί να σημαίνει στο μέλλον.

Αλλά το σε «κανέναν», θα πρέπει να το ξανασκεφτούν, αυτοί που το έγραψαν, διότι η απομάκρυνση Σαμπιχά, δεν μπορεί να κλείσει με μια λιτή ανακοίνωση.

Αν έγινε λάθος επιλογή και υπάρχει κάτι σχετικά με τη δράση της, που ανακάλυψαν αργότερα, οφείλουν να το πουν. Οφείλουν δηλαδή να ξεκαθαρίσουν, γιατί πριν λίγες μέρες η Σουλεϊμάν Σαμπιχά, ήταν κατάλληλη και τώρα ξαφνικά δεν είναι.

Αν όμως κατάλαβαν στην Κουμουνδούρου, ότι με αυτή την υποψηφιότητα και λόγω των αντιδράσεων, η κακή εκλογική επίδοση στην περιοχή θα ήταν βέβαιη, ίσως θα πρέπει να γνωρίζουν ότι μια χαμένη μάχη, μπορεί μερικές φορές να οδηγήσει σε έναν κερδισμένο πόλεμο.

Το να υπερασπίζεσαι τα λόγια σου με τα έργα σου και το αντίστροφο και να μην εγκαταλείπεις τις αρχές σου, ταιριάζει στην Αριστερά. Το να κάνεις μια επιλογή και στη συνέχεια να την παίρνεις πίσω, μετρώντας το πολιτικό κόστος και χωρίς να δίνεις εξηγήσεις, μάλλον θυμίζει ΠΑΣΟΚ στα χειρότερά του.

Δυστυχώς, η μικροπολιτική δεν είναι η χειρότερη εκδοχή.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, υποστηρίζει ότι η αποπομπή Σαμπιχά, δεν είναι αποτέλεσμα πίεσης προς το κόμμα. Δεν γνωρίζουμε αν είναι ή δεν είναι. Όσο όμως δεν δίνονται ξεκάθαρες εξηγήσεις, μπορεί ο καθένας να υποθέσει ό, τι θέλει.

Και η επόμενη σκέψη είναι ότι αν η αξιωματική αντιπολίτευση, υπέκυψε σε πιέσεις, τι θα συμβεί όταν γίνει κυβέρνηση και αντιμετωπίσει ακόμα μεγαλύτερες πιέσεις από ΜΜΕ, συμφέροντα, επιχειρηματίες, εφοπλιστές και Ευρωπαίους εταίρους για μια σειρά εξαγγελίες, που κάνει τώρα και θα πρέπει να υλοποιήσει αύριο.

Τι θα συμβεί, όταν παρουσιάσει το σχέδιο για ακύρωση του μνημονίου στους δανειστές μας; Θα αντισταθεί στο «όχι», που θα ακούσει ή θα στρίψει, δια των συμφωνιών, που δεσμεύουν το ελληνικό κράτος ή με κάποια άλλη δικαιολογία;

Η υπόθεση Σαμπιχά, είναι ενδεικτική. Το να παίρνονται αποφάσεις και να αναιρούνται πρόχειρα και στα γρήγορα, επειδή κάποιοι αντιδρούν ή για λόγους μικροπολιτικής, δεν δείχνει πυγμή, αυτοπεποίθηση και κυρίως σχέδιο.

Το να μη δίνονται εξηγήσεις, δεν ταιριάζει στο ύφος και το ήθος διακυβέρνησης, που ευαγγελίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ.

Εκτός φυσικά, αν ο στόχος δεν είναι ο σχηματισμός κυβέρνησης της Αριστεράς, που θα κυβερνήσει για το λαό και με τη στήριξη του λαού και θα λογοδοτεί συνεχώς στον λαό, μιας κυβέρνησης με άλλο ήθος και άλλη πολιτική, αλλά απλώς η κατάκτηση της εξουσίας, χωρίς «εξετάσεις σε κανέναν» και χωρίς «εξηγήσεις».
Πηγή: 247 

ΣΥΡΙΖΑ, ΣΥΡΙΖΑ και όπως θέλω Σ(Φ)ΥΡΙΖΑ...

Μπράβο στον ΣΥΡΙΖΑ!

Ο κ. Δημήτρης Χριστόπουλος (photo: avgi.gr)


Του Τάκη Μίχα

Μπορεί οι απόψεις του ΣΥΡΙΖΑ στα οικονομικά να βρίσκονται κάπου στις παρυφές της Λίθινης Εποχής, όμως οι απόψεις του στα μειονοτικά θέματα βρίσκονται στο mainstream της δυτικοευρωπαϊκής κουλτούρας -κάτι που, δυστυχώς, δεν μπορεί να ειπωθεί για τα υπόλοιπα ελληνικά κόμματα και ιδιαίτερα για την Νέα Δημοκρατία.

Δεν θα σχολιάσω το θέμα της τοποθέτησης και μετά απόσυρσης της υποψηφιότητας της κ. Σουλεϊμάν Σαμπιχά.

Εκεί υπεισέρχονται διάφορες πολιτικές σκοπιμότητες. Αυτές, όμως, που ήταν εντυπωσιακές για Έλληνα πολιτικό, ήταν οι δηλώσεις του υποψηφίου του ΣΥΡΙΖΑ καθηγητή Δημήτρη Χριστόπουλου για τα μειονοτικά θέματα. Όπως πολύ σωστά παρατήρησε στις δηλώσεις του, η πολιτική των ελληνικών κυβερνήσεων όλα τα χρόνια δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά ήταν πάντοτε η έκφραση των κρατικών συμφερόντων, έτσι όπως τα προσδιόριζε η ΕΥΠ και το ΥΠΕΞ.

Το πιο χαρακτηριστικό, φυσικά, ήταν ο τραγέλαφος της ονομασίας. Όταν για πολλά χρόνια ο κυριότερος εχθρός της Ελλάδας ήταν η κομμουνιστική απειλή και οι σχέσεις με την Τουρκία ήσαν εξαιρετικές, τότε το ελληνικό κράτος επέβαλλε δια ροπάλου την ονομασία «Τούρκος» στους μειονοτικούς. Όταν αργότερα, λόγω Κυπριακού κυρίως, οι σχέσεις με την Τουρκία χάλασαν, η μειονότητα αίφνης μεταβλήθηκε σε «μουσουλμανική», με την περαιτέρω απίστευτη διάκριση σε «τουρκογενείς, πομάκους και τσιγγάνους»!

Ανασύρθηκε, με άλλα λόγια, από το οπλοστάσιο της μεσαιωνικής ρητορικής ο όρος «γένος», προκειμένου να αποφευχθεί ο χαρακτηρισμός, απλά και ξάστερα, «Τούρκος» για τον μειονοτικό της Θράκης. Όσο δε για τα άλλα «γένη» που συνιστούν τη «μουσουλμανική» μειονότητα, το όλο θέμα θα μπορούσε να είχε λυθεί με τον απλούστερο τρόπο, δηλαδή με μία απογραφή στην οποία θα δινόταν στους ερωτώμενους η επιλογή του προσδιορισμού της εθνοτικής τους ταυτότητας. Όμως κάτι τέτοιο φυσικά θα ήταν αδιανόητο για ένα κράτος όπως το ελληνικό, το οποίο έχει a priori αποφανθεί ότι στην επικράτεια του δεν ζουν άλλες εθνότητες .

Φυσικά η χρήση «γενεαλογικών» μεσαιωνικών προσδιορισμών, έτσι ώστε να αποφευχθεί το πικρό ποτήρι του εθνοτικού πρσδιορισμού, είναι κάτι που το ελληνικό κράτος εφαρμόζει εξαιρετικά επιλεκτικά. Δεν το εφαρμόζει π.χ. ποτέ για τις ελληνικές μειονότητες που ζουν εκτός των συνόρων της χώρας. Έτσι δεν γίνεται ποτέ λόγος για τους «ελληνογενείς» της Αλβανίας. Αυτό που ακούμε πάντα -και πολύ σωστά- είναι για τους «Έλληνες μειονοτικούς» της Αλβανίας.

Πόσες, αλήθεια, καταδίκες ακόμα θα χρειαστούν από το ευρωπαϊκό δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και πόσοι ακόμα εξευτελισμοί των Ελλήνων διπλωματών σε διεθνή συνέδρια, προτού το ελληνικό κράτος υιοθετήσει μία σύγχρονη, λογική και πεφωτισμένη πολιτική στο θέμα των εθνοτικών και θρησκευτικών μειονοτήτων που ζουν στη χώρα;

Προς το παρόν, μας παρηγορεί το γεγονός ότι ένα ελληνικό κόμμα δίνει περίοπτη θέση και προβάλλει τις απόψεις ενός εξαιρετικού επιστήμονα και γνώστη του θέματος, όπως του Δημήτρη Χριστόπουλου -κάτι που δυστυχώς δεν τόλμησε να κάνει ούτε καν το Ποτάμι, όταν προέκυψε κάποιο ανάλογο θέμα με τις δηλώσεις του Νίκου Δήμου.

ένα άρθρο των πρωταγωνιστών

22 Απρ 2014

Πώς ακριβώς (δεν) λειτουργεί η Ευρωβουλή



Μετά την ξεκούραση των ημερών, επανερχόμαστε στα τρέχοντα θέματα. Μεταξύ αυτών και οι εκλογές για την Ευρωβουλή. Κατ' αρχάς για ποιον λόγο μας αφορούν; Διότι μεγάλο τμήμα της εθνικής νομοθεσίας ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ προσαρμόζεται (έως υπόκειται πλήρως) στην αντίστοιχη κοινοτική. Παράδειγμα η περιβαλλοντική νομοθεσία, η οποία έστω και με καθυστέρηση ετών, ενσωματώνεται ατόφια στον ελληνικό νόμο.

Ωραία. Η Ευρωβουλή, ως το νομοθετικό σώμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) ψηφίζει τους νόμους που μας αφορούν, άρα είναι σημαντικός ο ρόλος των ευρωβουλευτών, επομένως καίριες και οι ευρωεκλογές. Δυστυχώς δεν είναι καθόλου έτσι. Όπως στη χώρα μας έχει σημειωθεί εντονότατη μετατόπιση ισχύος από τη νομοθετική προς την εκτελεστική εξουσία, αντίστοιχα και χειρότερα είναι τα πράγματα σε επίπεδο Ε.Ε.: υπάρχουν 2 ισχυρότατα εκτελεστικά θεσμικά όργανα και ένα ακόμη ισχυρότερο ήμι-θεσμικό. Τα θεσμικά είναι ηγνωστή σε όλους μας Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Commission) και το ολιγότερο διάσημο Συμβούλιο Υπουργών (Council). Πέραν δε αυτών, οι κρίσιμες αποφάσεις λαμβάνονται από τις μη θεσμοθετημένεςσυνόδους κορυφής.

Η νομοθετική πρωτοβουλία ξεκινά πάντα από την Commission. Ο τρόπος με τον οποίον προχωρά ή μπλοκάρει η διαδικασία, φαίνεται ξεκάθαρα στο απλούστατο διάγραμμα που ακολουθεί…

Αν ζαλιστήκατε ήδη, δεν πειράζει. Το θέμα είναι στην πραγματικότητα πολύ πιο περίπλοκο. Η νομοθετική πρωτοβουλία ανήκει στην Commission, ΔΕΝ βρίσκεται όμως στα χέρια των Commissioners, π.χ. της κυρίας Δαμανάκη. Όσοι έχουν συμμετάσχει σε lobbying στις Βρυξέλλες (ή έχουν διαβάσει σχετικά), ξέρουν ότι σε αντίθεση με τις νότιες ευρωπαϊκές χώρες, δεν είναι καθόλου κρίσιμο (ίσως ούτε καν χρήσιμο) ο λομπίστας να γνωρίζει τα πολιτικά πρόσωπα που υποτίθεται ότι λαμβάνουν τις αποφάσεις. Το 90% του παιχνιδιού γίνεται στο επίπεδο των τεχνικών εμπειρογνωμόνων, αυτών των αόρατων σε μας ευρωμανδαρίνων. Στο τεχνικό πάντα επίπεδο μπορεί να εισαχθεί στο κείμενο του νόμου μια ρύθμιση, μια σημείωση που θα αλλάζει για παράδειγμα την ανώτατη περιεκτικότητα της τάδε ουσίας στο δραστικό συστατικό Χ από 2 σε 5%.

Η κυρία Δαμανάκη και οι ομόλογοί της (με όλο τον σεβασμό) είναι ΑΠΟΛΥΤΩΣ αδύνατον να γνωρίζουν τις συνέπειες της αλλαγής. Μπορεί να καθιστά την παραγωγή της ουσίας αυτής αδύνατη στην Ευρώπη, ή εξίσου πιθανώς να αποκλείει τους Κινέζους παραγωγούς. Μέσα από την ατέρμονη διαδικασία του ανωτέρω διαγράμματος, η Ευρωβουλή κάνει τη λεγόμενη πρώτη ανάγνωση, επιστρέφει με παρατηρήσεις το υπό ψήφιση νομοθέτημα στην Commission και το Council, ξαναδέχεται το νομοθέτημα για τη δεύτερη ανάγνωση κ.λπ. κ.λπ. Η τελική απόφαση, μετά από αναρίθμητες τροποποιήσεις (άλλες σημαντικές, άλλες λεκτικές), ψηφίζεται από το Κοινοβούλιο, την Επιτροπή και το Συμβούλιο Υπουργών. Η όλη διαδικασία διαρκεί -στην κυριολεξία- χρόνια. Από την οκταετή μου εμπειρία κοντά στα ευρωπαϊκά κέντρα επιρροής και αποφάσεων, σας λέω ότι για τα κρίσιμα νομοθετήματα ο χρόνος διαβούλευσης δεν πέφτει κάτω από τα τρία έτη. Ενδιάμεσα, μεσολαβούν απίστευτα παζάρια μεταξύ χωρών και μεταξύ των υπο-επιτροπών του Κοινοβουλίου (πχ, «σου περνώ αυτήν την τροποποίηση (amendment) στην επιτροπή Εμπορίου για να μην μου κόψεις εσύ την άλλη στην επιτροπή Περιβάλλοντος»).

Το σημαντικότερο, όμως, είναι άλλο. Ότι αν η Commission κρίνει, μπορεί να προχωρήσει το νομοθέτημα με την λεγόμενη Commitology process, ήτοι ΧΩΡΙΣ να λάβει υπόψη της τη γνώμη του Ευρωκοινοβουλίου. Φαντάζεστε ποιες αποφάσεις προωθούνται μέσω Commitology, οι κρίσιμες, ή οι ασήμαντες…

Τίθενται, τουλάχιστον, δύο ερωτήματα: οι ψηφοφόροι της Ευρώπης, οι οποίοι επιλέγουμε τους ευρωβουλευτές, πόση επιρροή έχουμε σε αυτήν τη δαιδαλώδη διαδικασία αποφάσεων; Δεύτερον, πώς μπορούν οι ευρωβουλευτές να λογοδοτήσουν για όσα ψήφισαν (ή απλώς καθυστέρησαν σκόπιμα να ψηφίσουν) και τα οποία επηρεάζουν τη νομοθεσία, άρα και τη ζωή της χώρας μας;

Άρα, το αιτούμενο αυτών των εκλογών πρέπει να είναι η ενίσχυση του ρόλου του Ευρωκοινοβουλίου, η μείωση της αδιαφάνειας και η αύξηση της δημοκρατικής νομιμοποίησης.

ΥΓ.: Σε μια, γεμάτη περηφάνια, δήλωσή του τον Ιανουάριο του 2010, ανώτατο στέλεχος της Commission, πληροφόρησε τους εμβρόντητους εκπροσώπους της βιομηχανίας, ότι το προηγούμενο έτος ψήφισαν νομοθετήματα συνολικής εκτάσεως 80.000 σελίδων! Τέτοια παραγωγικότητα.
Πηγή: protagon.gr

Μήπως έμεινε από καύσιμα;


Του Γ. Κρανά

Η Συνέντευξη του απερχόμενου Περιφερειάρχη στο ΑΠΕ-ΜΠΕ εγείρει πολλά ερωτήματα για παραλείψεις του και ζητούν απαντήσεις από τον ίδιο.
Καχριμάνης: "Τροχοπέδη για την τουριστική ανάπτυξη στην Ήπειρο είναι η έλλειψη υποδομών".
Ερώτημα: Πόσα ποσά έχουν δαπανηθεί μέχρι σήμερα για τις υποδομές και ποιο το ισοζύγιο ¨κόστους -οφέλους¨ των έργων για υποδομές;
Καχριμάνης: "Εγώ θα σας μιλήσω ανοικτά. Η Διεύθυνση της Πολιτικής Προστασίας το 2001, έβγαλε ένα σχέδιο το οποίο ήταν "μαϊμού".
- Ερώτημα: Τόσα χρόνια τι έκανε; Ψείριζε μήπως τη "μαϊμού";
Καχριμάνης: "Για την Ιόνια Οδό το ζητούμενο είναι να φτάσει μέχρι την Τεργέστη"
Ερώτημα: Με τους ρυθμούς που κινείται η Ιόνια Οδός , πότε η λυματοβίωτη ανάπτυξη Ηπείρου την προγραμματίζει;
Καχριμάνης:  "Για το μεγάλο ζήτημα της γαλακτοβιομηχανίας ΔΩΔΩΝΗ και τη δυσμενή θέση στην οποία έχουν περιέλθει οι κτηνοτρόφοι της Ηπείρου, ευθύνονται το αγροτοσυνεταιριστικό κίνημα και τα υπογεγραμμένα «σύμφωνα εμπιστευτικότητας"
- Ερώτημα: Όλα τα δεινά της Δωδώνης φορτώνονται στο αγροτοσυνεταιριστικό κίνημα και στα υπογεγραμμένα «σύμφωνα εμπιστευτικότητας. Επιτέλους τι τον εμποδίζει να δώσει τα στοιχεία στο λαό;
Καχριμάνης: "Οι σημερινοί ιδιοκτήτες της ΔΩΔΩΝΗΣ, είναι κάποια " off shore εταιρεία"
- Ερώτημα: Μήπως αγνοεί τους νεοφιλελεύθερους κανόνες της αγοράς;. Εμείς πάντως αναμένουμε τα στοιχεία των ιδιοκτητών της off shore εταιρείας.
 Ολοκληρώνοντας τη συνέντευξη στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο κ. Καχριμάνης υπογράμμισε ότι απαιτείται μεγάλος αγώνας για να «δουλέψει η μηχανή».
-Ερώτημα: Μήπως κουράστηκε η μηχανή και έμεινε από καύσιμα;

21 Απρ 2014

Συναντήσεις-Περιοδείες Όλγας Γεροβασίλη την Τρίτη 22/4/14 στην Π.Ε. Ιωαννίνων

  Η υποψήφια Περιφερειάρχης Ηπείρου Όλγα Γεροβασίλη και υποψήφιοι περιφερειακοί σύμβουλοι της παράταξης "Ήπειρος Ανατροπής" θα επισκεφθούν την Τρίτη 22 Απριλίου, στις 9:30 το πρωί, το Δημαρχείο Ιωαννίνων και στη συνέχεια θα έχουν συνάντηση με τον Δήμαρχο Φίλιππα Φίλιο, προκειμένου να ενημερωθούν για ζητήματα που αφορούν στην λειτουργία των υπηρεσιών του Δήμου και την αποδοτικότερη δυνατή συνεργασία μεταξύ Δήμου και Περιφέρειας στην προσπάθεια επίλυσης προβλημάτων που αφορούν στην καθημερινότητα, αλλά και στον μελλοντικό αναπτυξιακό σχεδιασμό της περιοχής μας..




Στις 11:30 το πρωί της Τρίτης η υποψήφια Περιφερειάρχης Όλγα Γεροβασίλη και υποψήφιοι περιφερειακοί σύμβουλοι θα επισκεφθούν το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων και θα έχουν συνάντηση με τον Διοικητή του Νοσοκομείου και εκπροσώπους των εργαζομένων σε μια προσπάθεια συντονισμού των κινήσεων που απαιτούνται για την διαφύλαξη της συνέχισης παροχής υψηλού επιπέδου δημόσιας περίθαλψης απο το Πανεπιστημιακό νοσηλευτικό ίδρυμα του τόπου μας, καθώς επίσης και την διαφύλαξη της μόνιμης και σταθερής δουλειάς για τους εργαζόμενους στον ευαίσθητο χώρο της υγείας.
   Στις 19:00 η υποψήφια Περιφερειάρχης Ηπείρου Όλγα Γεροβασίλη και υποψήφιοι περιφερειακοί σύμβουλοι της παράταξης "Ήπειρος Ανατροπής" θα επισκεφθούν την Κληματιά, τη Ζίτσα, την Καρίτσα, το Ροδοτόπι και τη Βουνοπλαγιά.

Επίσης, την ίδια ημέρα, Τρίτη 22 Απριλίου στις 19.00, ο υποψήφιος Αντιπεριφερειάρχης Ιωαννίνων Βασίλης Τσίκαρης και υποψήφιοι περιφερειακοί σύμβουλοι της παράταξης "Ήπειρος Ανατροπής" θα επισκεφθούν τον Κατσικά Ιωαννίνων.

19 Απρ 2014

ΤΣΣΚΑρα




Αγαπητέ Απόκαυκε,

Τα θερμά μου συλλυπητήρια σε εσένα, στην οικογένεια Γιαννακόπουλου καθώς και στον κ. Αλβέρτη.
Αρης Παπάρης, ο νέος Γκάλης

Η παραδειγματική τιμωρία μιας επίορκης

Photo: iñaki zaldua/Flickr


Του Ανδρέα Πετρουλάκη 

Δηλαδή και με αυτό έπρεπε να ασχοληθεί ο Πρωθυπουργός; Έπρεπε ο ίδιος ο Αντώνης Σαμαράς, με τη γνωστή ευαισθησία σε θέματα ηθικής, να πάρει την πρωτοβουλία για να ξεκινήσει επιτέλους αυτή η διαδικασία που τόσο έχει διαφημισθεί αλλά ποτέ δεν υλοποιήθηκε; Μιλώ για την απομάκρυνση των επιόρκων υπαλλήλων από το δημόσιο.

Μήνες, μην πω χρόνια πια, οι υπουργοί προέτασσαν την αποχώρηση από το δημόσιο υπαλλήλων που είχαν κατηγορηθεί, πολύ περισσότερο καταδικαστεί, για ποινικά αδικήματα, ως τη λυδία λίθο της εξυγίανσης του δημόσιου τομέα αλλά και της συμμόρφωσης στις απαιτήσεις της τρόικας. Παρά τις επανειλημμένες συστάσεις του κ. Σαμαρά, που δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του σε οτιδήποτε έχει να κάνει με απόκλιση από τα χρηστά ήθη, οι συναρμόδιοι υπουργοί έμεναν στα λόγια.

Η υπομονή του Πρωθυπουργού εξαντλήθηκε και αποφάσισε να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Όχι με εντολή του αυτήν τη φορά, αλλά με απολύτως προσωπική του πρωτοβουλία, προχώρησε σε μια κίνηση υψηλού συμβολισμού και αποτελεσματικότητας για να καταδείξει σε όλους, υπουργούς και δημοσίους υπαλλήλους, ότι σε θέματα παραβίασης του Νόμου δεν παίζουμε.

Μόλις εντόπισε μία επίορκη δημόσια λειτουργό να παραμένει ανενόχλητη στη θέση της, παρά την τελεσίδικη καταδίκη της από τη Δικαιοσύνη, με μία αστραπιαία κίνηση την απομάκρυνε από τη θέση της στο δημόσιο και την πέταξε στο ευρωψηφοδέλτιο. Πρόκειται για την κα Φωτεινή Τομαή, υψηλόβαθμη υπάλληλο του Υπουργείου Εξωτερικών, η οποία έχει καταδικαστεί αμετάκλητα για λογοκλοπή, αφού εξέδωσε σύγγραμμα με τον εαυτόν της ως συγγραφέα, ενώ ήταν εξ ολοκλήρου αντιγραφέν. Η υπόθεση είναι πασίγνωστη, παρ' όλα αυτά περιέργως ουδείς εφάρμοσε τον νόμο περί επιόρκων δημοσίων υπαλλήλων στην περίπτωσή της.

Ουδείς εκτός του κ. Σαμαρά, ο οποίος έστειλε σε όλους τους δημόσιους λειτουργούς το μήνυμα ότι τα ψέματα έχουν τελειώσει και όποιος στο μέλλον παραβιάσει τον νόμο να βλέπει τι έχει να παθαίνει. Αλλά δεν γίνεται να τα περιμένουμε πια όλα από τον Αντώνη Σαμαρά.

18 Απρ 2014

Γιώργος Κρανάς: Γιατί με την Όλγα Γεροβασίλη


Πρόκειται για πολιτική απόφασή μου, η οποία προήλθε από το ακόλουθο ερώτημα της κοινωνίας των πολιτών. Ποιος δεν είναι αγανακτισμένος σήμερα με την πολιτική που ασκήθηκε από τα δύο μεγάλα κόμματα ; Και ποιος δεν είναι προβληματισμένος σήμερα από την εικοσιπενταετή και πλέον άσκηση της εξουσίας του κ. Καχριμάνη που τείνει να πάρει τα χαρακτηριστικά μιας ¨καθεστωτικής¨ εξουσίας.
Σήμερα που η κοινωνική συνοχή κλονίζεται όχι μόνο από τα επώδυνα μέτρα που συνεχίζουν να επιβάλλουν στους ίδιους και στους ίδιους , δηλαδή στους μισθωτούς ,τους συνταξιούχους, στους μικρούς αυτοαπασχολούμενους και μικροεπαγγελματίες αλλά και από την ιδιαίτερη μεταχείριση που επιφυλάσσουν σε κάποιους «προνομιούχους» που τυχαίνει να φέρουν και τη μεγαλύτερη ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση της χώρας, θεωρώ ότι η στράτευση στην πρόσκληση της κ. Γεροβασίλη , σε ένα πρόσωπο νέο, μαχητικό , χωρίς βαρίδια και νοοτροπία του παρελθόντος είναι όχι μόνο αναγκαία αλλά και επιβεβλημένη.
Με την προσέγγιση δείχνει ότι μπορεί να διαλέγεται και να λειτουργεί συλλογικά. Ο απερχόμενος περιφερειάρχης , τι καινούργιο μπορεί ακόμη να δώσει ύστερα από τριάντα χρόνια στην εξουσία; Μήπως ήρθε η ώρα να δοκιμαστούν νέες αντιλήψεις, άλλα πρόσωπα με καινοτόμες πρακτικές και με προγράμματα που σηματοδοτούν το κοινωνικό αύριο της χώρας μας;
Υ/Γ: Στο βαθμό που μπορείτε διακινείστε την υποψηφιότητά μου. Σας ευχαριστώ .
ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ

Μας ζημίωσε η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση;

Photo: Panayiotis Tzamaros / Fosphotos.com


Του Τάκη Μίχα 

Όλοι μας, πλέον, σιγά-σιγά αναγνωρίζουμε ότι η ένταξη της Ελλάδας στην ευρωζώνη (και μάλιστα με τη δεδομένη ισοτιμία), αποτέλεσε καταστροφικό λάθος, το οποίο θα πληρώνει η χώρα για πολλά ακόμα χρόνια. Το μόνο παράδοξο εδώ είναι πως αυτοί που πρωτοστάτησαν στο καταστροφικό αυτό λάθος εξακολουθούν να έχουν παρουσία στην πολιτική ζωή της χώρας...

Όμως, νέες επιστημονικές έρευνες δείχνουν ότι το πρόβλημα είναι πολύ βαθύτερο και ότι αφορά αυτή καθ' αυτή την ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Έτσι, σύμφωνα με αυτές τις έρευνες, η οικονομική κατάσταση της Ελλάδας, ακόμα και πριν από την κρίση, θα ήταν πολύ καλύτερη αν η χώρα δεν είχε ενταχθεί στην Ε.Ε.

Η ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα επιστημονική μελέτη -στην οποία γίνεται εκτεταμένη αναφορά στον Economist- παρουσιάσθηκε πρόσφατα σε συνέδριο της Royal Economic Society της Βρετανίας, με τίτλο “Economic growth and European integration:A counterfactual analysis”.

Χρησιμοποιώντας σούπερ μοντέρνες οικονομετρικές τεχνικές η μελέτη, γραμμένη από τρείς οικονομολόγους, θέτει το ερώτημα πώς θα ήταν η οικονομική κατάσταση των διαφόρων χωρών, που προέκυψαν από τις διευρύνσεις της Ε.Ε., αν δεν είχαν γίνει μέλη. Η έρευνα σταματάει το 2008, δηλαδή πριν από την κρίση.

Τα αποτελέσματα είναι ιδιαίτερα ενδιαφέροντα: όλες οι χώρες ωφελήθηκαν από την ένταξη -με εξαίρεση μία χώρα: την Ελλάδα! Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της οποίας η οικονομική κατάσταση θα ήταν καλύτερη το 2008 αν δεν είχε ενταχθεί στην Ε.Ε. Συγκεκριμένα το ανά κεφαλή ΑΕΠ στην Ελλάδα το 2008 ήταν 15%, χαμηλότερο απ' ό,τι θα ήταν αν η χώρα δεν είχε ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση (και μπορεί κανείς να φαντασθεί πόσο ακόμα πιο χαμηλό είναι σήμερα!).

Συγκεκριμένα, οι χώρες που αποκόμισαν τα μεγαλύτερα οφέλη από την ένταξη τους ήταν:
Δανία, Ιρλανδία, Βρετανία, Πορτογαλία, Ισπανία, Αυστρία, Φινλανδία, Πολωνία, Λετονία, Λιθουανία.

Οι χώρες που αποκόμισαν λιγότερα οφέλη:
Σουηδία, Τσεχία, Σλοβακία, Σλοβενία, Ουγγαρία.

Χώρες που ζημιώθηκαν από την ένταξη:
Ελλάδα.

Οι μεγάλες ωφελημένες από την ένταξη ήταν η Ιρλανδία και η Λετονία. Το ανά κεφαλή ΑΕΠ της πρώτης είναι 43% υψηλότερο απ΄ ό,τι θα ήταν αν δεν εντασσόταν στην Ε.Ε., ενώ της δεύτερης 50%.

Όμως, ακόμα και η «ευρωσκεπτικιστική» Βρετανία αποκόμισε σημαντικά οφέλη: σύμφωνα με τη μελέτη το ανά κεφαλή ΑΕΠ της είναι 25% υψηλότερο, σε σχέση με μια Βρετανία που δεν θα ήταν μέλος της Ε.Ε.

Παραδόξως η μόνη χώρα πού ζημιώθηκε οικονομικά ήταν η Ελλάδα, χώρα που για πολλά έτη ήταν η πιο ενθουσιώδης υπέρμαχος της Ευρπαϊκής Ένωσης.
Κάτι που λέει πολλά για τη χειραγώγηση των μαζών από την πνευματική ελίτ και τα ΜΜΕ της χώρας.

Στυγνή παραδοχή: "Η ΕΕ έκανε λάθος διάγνωση κι έδωσε στην Ελλάδα λάθος φάρμακο"



Πρώην σύμβουλος του Μανουέλ Μπαρόζο εκτιμά σε βιβλίο του ότι η ΕΕ έκανε λάθος διάγνωση στην κρίση στην ευρωζώνη και ότι συνέστησε το λάθος φάρμακο

Στο απόγειο της κρίσης χρέους στην ευρωζώνη, με την οικονομία της Πορτογαλίας να κινδυνεύει με κατάρρευση, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είπε στην κυβέρνηση της Λισαβόνας ότι πρέπει να μειώσει του μισθούς, αν θέλει να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα και να ανακάμψει η οικονομία. Οι Πορτογάλοι υποδηματοποιοί, ένας από τους κυριότερους εξαγωγικούς τομείς της χώρας, αγνόησαν τη σύσταση αυτή και βρήκαν τρόπο να ανακάμψουν, ενώ παράλληλα αύξησαν τους μισθούς των εργαζόμενων.


Από είναι μόνο ένα από τα παραδείγματα που αναφέρει ο Φιλίπ Λεγκρέν, πρώην σύμβουλος του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, στο καινούργιο του βιβλίο, με το οποίο ισχυρίζεται ότι οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι διέγνωσαν λάθος την κρίση και τελικά συνέστησαν το λάθος φάρμακο.

Ο Λεγκρέν ήταν από το 2011 ως τον Μάρτιο του 2014 σύμβουλος του Μπαρόζο, οπότε ήταν παρών σε κάποιες από τις πιο κρίσιμες στιγμές της κρίσης χρέους στην ευρωζώνη.

«Οι Πορτογάλοι ουσιαστικά είπαν: “Δεν θα το κάνουμε αυτό” και απευθύνθηκαν σε μια πιο ακριβή αγορά» δήλωσε ο Λεγκρέν, συγγραφέας του βιβλίου «Ευρωπαϊκή άνοιξη: Γιατί οι οικονομίες και οι πολιτικές μας είναι σε άσχημη κατάσταση» το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 24 Απριλίου.

«Τώρα πουλάνε πιο ακριβά παπούτσια και οι εξαγωγές τους ανθούν, οι μισθοί και τα ποσοστά απασχόλησης έχουν αυξηθεί» σχολιάζει. «Αυτό μας δείχνει εν συντομία ότι η πολιτική είχε λάθος στόχευση».

Με το βιβλίο του ο Λεγκρέν επισημαίνει ότι παρανοώντας το πρόβλημα, οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ευθύνονται για την ανεργία- ρεκόρ και τα χαμηλά ποσοστά ανάπτυξης της ΕΕ.

Αντί να αναγνωρίσουν ότι για την κρίση ευθύνεται ο τραπεζικός τομέας, οι ηγέτες επικεντρώθηκαν στα υπερβολικά χρέη της Ελλάδας, της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας, αντιμετωπίζοντας το πρόβλημα ως δημοσιονομικό και ως όχι οικονομικό. Αυτό τους οδήγησε να επιβάλουν αυστηρά μέτρα περικοπών δαπανών, αυξήσεων φόρων και να μειώσουν τους μισθούς σε μια προσπάθεια να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα και να κάνουν τις εξαγωγές πιο φτηνές.

«Μια κρίση που θα μπορούσε να είναι μια ενωτική δύναμη -η Ευρώπη να δρα συνολικά για να αντιμετωπίσει τις υπερδύναμες, δυσλειτουργικές διακρατικές τράπεζες- έγινε αντίθετα διχαστική βάζοντας τους πιστωτές αντιμέτωπους με τους οφειλέτες» σχολιάζει ο Λεγκρέν στο βιβλίο του.

«Σε όλη την Ευρώπη 15 εκατομμύρια άνθρωποι κάτω των 30 ετών δεν εργάζονται και δεν σπουδάζουν. Δημιουργείται μια χαμένη γενιά» προσθέτει.

Αν και ο Λεγκρέν παραδέχεται ότι η Ελλάδα αντιμετώπιζε κυρίως μια κρίση χρέους και όχι μια τραπεζική κρίση, επισημαίνει ότι η λύση που επέλεξε η Ευρώπη ήταν λανθασμένη.

«Αντί να επαναδιαπραγματευτούν ή να αναδιαρθρώσουν μεγάλο μέρος του χρέους, η Επιτροπή, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προχώρησαν σε δύο προγράμματα διάσωσης της Ελλάδας ύψους περισσοτέρων των 200 δισεκατομμυρίων ευρών, που άφησαν την οικονομία της χώρας κατεστραμμένη και εξίσου χρεωμένη» σημειώνει.

«Τα χρέη της Ελλάδας θα έπρεπε να έχουν αναδιαρθρωθεί τον Μάιο του 2010. Αντ’ αυτού υπήρξε μια κλίση προς μια αυτοκαταστροφική λιτότητα» υπογραμμίζει ο Λεγκρέν.

Οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι επισημαίνουν ότι τα προγράμματα που εφαρμόστηκαν στην Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Κύπρο και την Πορτογαλία, αν και ήταν αυστηρά, έχουν επιτύχει τη σταθεροποίηση της κρίσης με τις τέσσερις αυτές χώρες να έχουν αρχίσει να επανακάμπτουν, αναφέρει το πρακτορείο Ρόιτερς.

Ο Λεγκρέν αντιτείνει ότι η Ευρώπη θα είχε ανακάμψει πιο γρήγορα, αν είχε γίνει η σωστή διάγνωση από την αρχή.

Πάντως ο ίδιος δεν είναι αισιόδοξος όσον αφορά το μέλλον της ΕΕ, αν δεν λάβει ριζοσπαστικά μέτρα για να αυξήσει την παραγωγικότητα και για να γίνει πιο δημοκρατικά υπόλογη, ενώ εκφράζει ιδιαίτερη ανησυχία για την επιβίωση της νομισματικής ένωσης.

«Η ΕΕ θα επιβιώσει, αλλά πιστεύω ότι η ευρωζώνη ενδέχεται τελικά να διαλυθεί» λέει χαρακτηριστικά ο Λεγκρέν.
Πηγή: news247.gr

ΕΕΜΥΥ: Πόσοι Διοικητές Νοσοκομείων Υπηρετούν παράνομα, Χωρίς να Έχουν Πτυχίο;(.)





Με πρόσφατη υπουργική απόφαση (ΦΕΚ/ΥΟΔΔ/192/8-4-2014) απολύθηκε μία κυρία, που είχε διορισθεί στις 13-12-2013, ως Αναπληρώτρια Διοικήτρια στο Γ.Ν. «Έλενα Βενιζέλου – Αλεξάνδρα», επειδή το ΔΟΑΤΑΠ πιστοποίησε ότι είχε υποβάλει στο Υπουργείο Υγείας πλαστό Τίτλο Σπουδών («οικονομολόγου» από το Πανεπιστήμιο Βελιγραδίου) και πλαστή βεβαίωση ισοτιμίας και αναγνώρισης πτυχίου από το ΔΙΚΑΤΣΑ. Η ίδια κυρία είχε θητεύσει στην ίδια θέση και από το 2007, επί υπουργίας Δ. Αβραμόπουλου (συνολική υπηρεσία 3 ετών), όπως αποκαλύπτουν έγκυρα δημοσιεύματα.

Ο πρόσφατος διορισμός της κυρίας Μ.Φ. (λέγεται ότι) είχε γίνει «με εισήγηση» της περιβόητης «Επιτροπής Αξιολόγησης», για την «αξιοπιστία» και την «αντικειμενικότητα» της οποίας έχουν δημοσιευθεί ευάριθμα και αποκαλυπτικά άρθρα.

Η ευθύνη ωστόσο βαρύνει προσωπικά τον Υπουργό Υγείας κ. Αδ. Γεωργιάδη ο οποίος, στις 11-10-2013, ενώπιον εκατοντάδων συμμετεχόντων στο 15ο Πανελλήνιο Συνέδριο Management Υπηρεσιών Υγείας της ΕΕΜΥΥ,ρωτήθηκε συγκεκριμένα και απάντησε κατηγορηματικά ότι «τα πτυχία όλων των υπό διορισμό έχουν ελεγχθεί» !

Για τη συγκεκριμένη υπόθεση ανακύπτουν τα εξής ζητήματα:

1. Ο κ. Αδ. Γεωργιάδης οφείλει να διευκρινίσει ανεξαπατήθηκε από τους πολιτευτές-μέλη της «Επιτροπής» ή αν γνώριζε την αναλήθεια της δημόσιας διαβεβαίωσης που διατύπωσε στις 11-10-2013.

2. Ο ίδιος κ. Υπουργός Υγείας οφείλει να διευκρινίσει αν παρέπεμψε την κ. Μ.Φ. στην Εισαγγελία για τα βαρύτατα ποινικά της αδικήματα. Ενδεχόμενη απραξία του, αποτελεί ποινικό αδίκημα.

3. Ομοίως ο Υπουργός κ. Αδ. Γεωργιάδης οφείλει να δηλώσει αν αναζήτησε τα αχρεωστήτως καταβληθένταστην κ. Μ.Φ. υπό μορφή μισθών, όχι μόνο τώρα, αλλά και από το 2007. Ενδεχόμενη απραξία του, ισοδυναμεί με συνενοχή.

ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΟ ΘΕΜΑ ΕΛΕΓΧΟΥ

Στο διαδίκτυο διατυπώνονται ισχυρισμοί ότι ένας πρόχειρος γενικός έλεγχος θα κατέληγε στην απόδειξη πως υπηρετούν σήμερα σε Νοσοκομεία του ΕΣΥ «τουλάχιστον 5-6» Διοικητές χωρίς πτυχίο! Θα γίνει έλεγχος;

Άλλη έγκυρη πληροφορία αφορά συγκεκριμένο Νοσοκομείο της Αττικής (1η ΥΠΕ), στο οποίο υπηρετεί Διοικητής που ουδέποτε εμφάνισε το πτυχίο, που ισχυρίζεται προφορικά ότι κατέχει! Είναι αλήθεια; Αν ναι, ΠΟΙΟΣ ΤΟΝ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ;

ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ Η ΦΑΡΣΟΚΩΜΩΔΙΑ

Η συνεχιζόμενη επί δεκαετίες -ανεξαρτήτως κυβερνήσεων- χρησιμοποίηση των Διοικητικών θέσεων του ΕΣΥ για τον ρουσφετολογικό διορισμό κομματικών νεολαίων ή συνταξιούχων, υπουργικών συγγενών και αδίστακτων σφετεριστών του δημοσίου χρήματος ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΩΡΑ! Τα δημόσια νοσοκομεία καλούνται να λειτουργήσουν -και να προστατέψουν την υγεία του πληθυσμού- με συρρικνωμένους και κυριολεκτικά οριακούς προϋπολογισμούς, γεγονός που προϋποθέτει τουλάχιστον μία σχετική διαχειριστική ικανότητα και εντιμότητα. Η χώρα διαθέτει εκατοντάδες εξειδικευμένων επιστημόνων που παραμένουν ανεκμετάλλευτοι, αλλά και δεκάδες μόνιμα, ικανά και έντιμα νοσοκομειακά στελέχη που έχουν παροπλισθεί, απλά και μόνο «για να κάνουν τη δουλειά τους» ανενόχλητοι οι κομματικοί χρυσοθήρες και ψηφοθήρες. Για αρκετές περιπτώσεις εκκρεμούν δύσοσμοι φάκελοι στο ΣΕΥΥΠ και στις Εισαγγελίες. Πού οφείλεται η πολύχρονη καθυστέρηση έκδοσης Πορισμάτων και Κλητηρίων Θεσπισμάτων;

Ελπίζουμε ότι δεν θα χρειασθεί να επανέλθουμε.
Αθήνα, 16-4-2014
Το Γραφείο Τύπου της ΕΕΜΥΥ
Πηγη ygeianet.g

Που είναι το "Plan-B";


Είναι διάχυτη η πεποίθηση ότι οι δημο(σ)κόποι είναι λίγο μπαγαπόντηδες. Εξάλλου, άμα είσαι καλός στη δουλειά σου κι έχεις και λίγη φαντασία, τα κάνεις ό,τι θέλεις τα νούμερα. Μπορείς να λες ψέματα, ακόμα και χωρίς να παραποιείς τα στοιχεία (με εντολή Σαμαρά), αλλά με απλές αναγωγές ή στριμώχνοντας τα νούμερα μέσα σε εξωτικά τεστ στατιστικής σημαντικότητας κι άλλα περίτεχνα, ακατανόητα από τους πολλούς.

Αλλά είναι και μερικά πράγματα που όσο κι αν θέλεις να τα κρύψεις, δεν κρύβονται: αν αγνοηθούν οι αναγωγές και τα μπουρδουκλώματα, κανείς μας –ο καθένας για τους λόγους του- δεν είναι ευχαριστημένος από τον μεγάλο μας ηγέτη, Αντωνάκη “Πρωθυπουργό” και τους άλλους από τους παραποτάμιους ελαιώνες, σύμφωνα με τα τελευταία ευρήματα των δημο(σ)κόπων.

Τι εμποδίζει, λοιπόν, τον σχηματισμό της αξιωματικής αντιπολίτευσης να ξεκολλήσει το κάρο από τις λάσπες κι όλο ανοιγοκλείνει η ψαλίδα του πρώτου από τον δεύτερο και του δεύτερου από τον πρώτο, σε μια ζοφερή εποχή που άνοιγε-κλείνε η ψαλίδα, ψαλιδίζει, μισθούς, συντάξεις, όνειρα και ζωές…?

Λένε ψέματα οι δημο(σ)κόποι? Πιθανότατα, αλλά από την άλλη μεριά, εμείς οι πολίτες δεν φαίνεται να πολυεμπιστευόμαστε αυτά που μας προτείνει ο Συ.Ριζ.Α.

Τι συμβαίνει δύο χρόνια μετά τις εκλογές που τις έχασε η αριστερά επειδή θα μας έπαιρνε τα σπίτια? Όλοι βλέπομε, καθαρά πια, τι συμβαίνει: ετοιμάζεται να τα πάρει η σημερινή κυβέρνηση των ολετήρων τα φορτωμένα με ειδεχθείς φόρους σπίτια μας, για να τα παραδώσει σε εκείνους που ξέρουν να τυλίγουν ξένα σπίτια σε περίπλοκα χρηματοοικονομικά πακέτα.

Τι συμβαίνει άραγε δύο χρόνια μετά τις εκλογές που τις έχασε η αριστερά επειδή θα μας έπαιρνε τις καταθέσεις? Όλοι βλέπομε, καθαρά πια, τι συμβαίνει: το ευρωπαϊκό διευθυντήριο ετοιμάζει ανενόχλητα το σχέδιο για το καινοφανές bail-in, τη διάσωση των άλογων και κατεστραμμένων τραπεζιτών με χρήματα των καταθέσεων μας.

Τι συμβαίνει άραγε δύο χρόνια μετά τις εκλογές που τις έχασε η αριστερά επειδή θα μας οδηγούσε στην καταστροφή? Όλοι βλέπομε, καθαρά πια, τι συμβαίνει, γιατί συμβαίνει δίπλα μας: τα σπίτια των γειτόνων μας με κομμένο το ρεύμα πληθαίνουν, οι ουρές στα συσσίτια μεγαλώνουν, τα δελτία των αυτοκτονιών πυκνώνουν καθημερινά.

Τότε, γιατί δεν μπορεί να εμπνεύσει η αξιωματική αντιπολίτευση και μάλιστα μέσα σε συνθήκες ομολογημένης ανθρωπιστικής κρίσης, όταν ξεπουλιούνται δημόσια περιουσιακά στοιχεία κοψοχρονιά, όταν συρρικνώνεται η δημόσια παιδεία αναίσχυντα, όταν καταστρέφονται οι δομές υγείας που καταρρέουν με πάταγο, όταν το φαγοπότι συνεχίζεται απρόσκοπτα, μόνο που είναι πια στενότερος ο κύκλος των συνδαιτυμόνων?

Τα μαγειρεύουν τόσο έντεχνα τα ευρήματά τους οι μπαγάσες οι δημο(σ)κόποι ή συμβαίνει κάτι άλλο?

Μήπως χάθηκε εκείνη η δυναμική που δυο χρόνια πριν απέπνεε η προσπάθεια εθνικής ανασυγκρότησης στο τετράπτυχο (α) της άμεσης ένταξης του πτωχευμένου τραπεζικού συστήματος υπό εθνικό έλεγχο, (β) της κήρυξης της χώρας σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης σύμφωνα με τα οριζόμενα στο διεθνές δίκαιο, (γ) της θέσπισης ανεξάρτητης επιτροπής λογιστικού ελέγχου του δημόσιου χρέους και (δ) του σχεδιασμού της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας προς όφελος της κοινωνίας και του περιβάλλοντος?

{Που είναι το "Plan-B"? Γιατί "Plan A" όταν δεν έχεις καλά-καλά ούτε διατροφική επάρκεια, είναι αυτό της κωλοτούμπας...}
Αλέξανδρος Ρασκόλνικ

Ω ΓΛΥΚΥ ΜΟΥ ΕΑΡ

Αντικληρικισμός και αντικομουνισμός


Από την αγαπημένη στήλη μας

                ΚΟΙΤΑ ΤΙ ΛΕΕΙ ΚΙ ΟΧΙ ΠΟΙΟΣ ΤΟ ΛΕΕΙ!


photo: Νίκος Δήμου

Του Νίκου Δήμου 

Αυτές οι δύο αντί-θέσεις (συγγενείς, όπως θα δούμε) θεωρούνται ως αντιδραστικές και δογματικές τοποθετήσεις. Στις τελευταίες δεκαετίες, έφτανε να κολλήσεις σε κάποιον την ετικέτα του «αντικομουνιστή» για να τον εξουδετερώσεις παρομοιάζοντάς τον με φασίστα. Πράγμα που κατά κόρον έκανε το ΚΚΕ.

Στην πραγματικότητα ούτε αντιδραστικές, ούτε δογματικές είναι. Αντίθετα, είναι προοδευτικές και φιλελεύθερες. Και ιδού γιατί:

Ο αντικληρικός δεν είναι απαραίτητα άθεος, ούτε καν εναντίον της θρησκείας. Είναι εναντίον του κλήρου – δηλαδή αντίθετος με τους τρόπους και τις πρακτικές της εκκλησίας. Στην ακρότατη περίπτωση και εναντίον της ύπαρξής της. Μπορεί να την θεωρεί περιττή. Δεν χρειάζεται μεσολαβητές ανάμεσα στον εαυτό του και τον Θεό. Δύναται να είναι κανείς πιστός Χριστιανός χωρίς μητροπολίτες, εικόνες, καντήλια και εξαπτέρυγα. Ίσως μάλιστα να είναι πιο σωστός αυτός που ακολουθεί απλώς την Επί του Όρους Ομιλία.

Αλλά και ο αντικομουνιστής δεν είναι απαραίτητα αντίθετος με τις απόψεις του Μαρξ. Απλώς μπορεί να μην συμφωνεί με το μεταγενέστερο κλειστό Δόγμα (π.χ. του Διαλεκτικού και Ιστορικού Υλισμού) ή με το μονολιθικό, ασάλευτο και αυταρχικό κόμμα.

Έβαλα αυτές τις έννοιες μαζί γιατί, όπως αρκετοί γνωρίζουν, είναι συγγενείς. Ήδη στην δεκαετία του σαράντα ο Bertrand Russell, στην «Ιστορία της Δυτικής Φιλοσοφίας», είχε κάνει μία λεπτομερέστατη παρουσίαση του κομμουνισμού ως θρησκείας: με δόγμα, ιερατείο, μεσσία, αιρετικούς – ως και Δευτέρα Παρουσία.

Για μένα και οι δύο αυτές – υποθετικά αρνητικές – έννοιες μπορεί να είναι θετικές. Να υποδηλώνουν άνθρωπο ελεύθερο, ανοιχτό και αδογμάτιστο. Που είναι ενάντιος στα κλειστά συστήματα.

Φυσικά, όταν προκαλούνται από άλλους χειρότερους δογματισμούς (όπως στον κύριο Μπαλτάκο) είναι απλώς το σύμπτωμα αντίθετου ιδεολογικού καρκινώματος. Κάποιος που είναι αντικομουνιστής επειδή είναι φασίστας, απλώς αλλάζει ένα δόγμα με άλλο – αλλά δεν είναι ελεύθερα σκεπτόμενος άνθρωπος. Ενώ για μένα αυτά τα δύο «αντί-»,μπορεί να είναι βήματα απελευθέρωσης.

Όσο πλησιάζει το Πάσχα και σκέπτομαι πως πάλι θα ξοδέψουμε χρήματα για να φέρουμε το (δήθεν) Άγιο Φως και να το υποδεχθούμε με τιμές αρχηγού κράτους, γίνομαι εμμανής αντικληρικός. Και υποθέτω πως το ίδιο θα γινόταν και ο Ιησούς, που από ότι ξέρουμε, δεν πίστευε σε ειδωλολατρικά σύμβολα – και μάλλον θα μοίραζε τα χρήματα στους φτωχούς.
ΠΑΚΗΣ Ο ΑΛΙΕΎΣ